Adolf Kirchhoff


Johann Wilhelm Adolf Kirchhoff (ur. 6 stycznia 1826 w Berlinie; zm. 27 lutego 1908 tamże) – niemiecki filolog klasyczny i badacz starożytności. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


  • Ojciec: Johann Jakob (1796–1848), malarz portrecista i ilustrator.
  • Matka: Wilhelmine (1803–69), córka malarza Wilhelma Reutera (1768–1834) i Caroline Lange
  • Ożenił się: w Berlinie w 1856 z Therese z domu Franke (1808–88).
  • Dzieci: bezdzietny.

Życiorys


Adolf Kirchhoff ukończył Gimnazjum im. Fryderyka Wilhelma w Berlinie, po czym w latach 1842–46 studiował filologię klasyczną na uniwersytecie w rodzinnym mieście. Jego nauczycielami byli Karl Lachmann (1793–1851) i August Boeckh (1785–1867). W 1846 otrzymał tytuł doktora dzięki dysertacji o Homerze (Quaestionum Homericarum particula) i rozpoczął pracę w Joachimsthalschen Gymnasium w Berlinie. Tam uczył łaciny, greki i języka niemieckiego. W 1860 został członkiem Pruskiej Akademii Nauk, a w 1865 powołano go na profesora filologii greckiej na uniwersytet w Berlinie. Do 1906 kierował razem z Johannesem Vahlenem (1830–1911) seminarium filologicznym.

Wykłady Adolfa Kirchhoffa dotyczyły m.in. Homera, greckiej konstytucji, greckich dialektów i inskrypcji. Współpracował także z Corpus Inscriptionum Graecarum, dla którego opracował zachowane chrześcijańskie inskrypcje (1859). Publikował pisma na temat Homera, Herodota i Hezjoda, pisma językoznawcze (Studien zur Geschichte des griechischen Alphabets, 1863) oraz wydawał teksty greckich autorów (Eurypides, 2 tomy, 1855; Ajschylos, 1880; Plotyn, 1856). Razem z Theodorem Aufrechtem (1822–1907) badał dialekt umbryjski. W latach 1866–81 pisał artykuły do czasopisma filologicznego Hermes.

Literatura


  • Peter Wirth: Kirchhoff, Adolf w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 11, Duncker & Humblot, Berlin 1977, ISBN 3-428-00192-3, s. 647 (online).

Linki