Alfred Rethel


Alfred Rethel (ur. 15 maja 1816 w majątku Diepenbend koło Akwizgranu (Aachen); zm. 1 grudnia 1859 w Düsseldorfie) – niemiecki rysownik i malarz, twórca obrazów historycznych w dobie późnego romantyzmu. (wyznanie luterańskie)

Genealogia


  • Ojciec : Johann (1769–1839), pochodził ze Strasburga, radca prefektury, od 1801 w Akwizgranie, potem fabrykant w Diepenbend, księgarz w Wetter/Ruhr.
  • Matka : Johanna z domu Schneider(1782–1857) z Akwizgranu.
  • Brat : Otto (1822–92), malarz.
  • Ożenił się : w Dreźnie w 1851 z Marie Elisabeth Henriette z domu Grahl (1832–95) z Berlina.
  • Dzieci : córka Else (ur. 1852).

Życiorys


Alfred Rethel otrzymał pierwsze lekcje rysunku u malarza Johanna Baptisty Bastiné (1783/85?-1844). W wieku 13 lat wstąpił do Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, gdzie wpływ na niego wywarli Friedrich Wilhelm von Schadow (1788–1862) i Carl Friedrich Lessing (1808–80), co pokazują obrazy powstałe w latach 1832-36, m.in. Życie św. Bonifacego (Leben des heiligen Bonifaz), będące połączeniem nurtu romantycznego i stylu grupy nazareńczyków. Od 1836 przeniósł się do frankfurckiego instytutu sztuki Städelsches Kunstinstitut, który prowadził Philipp Veit (1793–1877). Tutaj miał bezpośrednią styczność z wyrazistym monumentalnym stylem Moritza von Schwinda (1804–1871) i znalazł własny sposób wyrażania artystycznego w przedstawianiu wydarzeń historycznych. We Frankfurcie pozostał do 1847 roku.

Po pierwszych zleceniach, m.in. czterech portretów cesarzy do sali cesarskiej w ratuszu we Frankfurcie nad Menem (1839–43), wygrał w 1840 konkurs na pomalowanie sali królewskiej w ratuszu w Akwizgranie. Na konkurs wykonał siedem projektów. Zlecenie, w którym miał przedstawić „wybitne momenty z życia Karola Wielkiego w historycznym i symbolicznym ujęciu”, świadczy o romantycznej tęsknocie za straconym cesarstwem i obudzonej nowej świadomości narodowej. W latach 1842–44 stworzył szkice w akwareli do Wyprawy Hanibala przez Alpy (Hannibals Zug über die Alpen, Kupferstichkabinett, Drezno). Od 1844 do 1845 przebywał w Rzymie, aby studiować watykańskie freski Raffaello Santi (1483–1520). W 1847 rozpoczął wykonywanie fresków Karola Wielkiego, ale ukończył tylko cztery, z powodu narastającej depresji, która uniemożliwiała mu pracę. Freski te należą do najlepszych dzieł monumentalnego malarstwa historycznego w XIX wieku (w czasie II wojny światowej częściowo zniszczone). Pozostałe freski wykonał w 1871, według jego szkiców, Josef Kehren (1817–80).

Wydarzenia podczas rewolucji w 1848 Alfred Rethel opracował podczas pobytu w Dreźnie (1848/49) w swoim najbardziej znanym do dzisiaj dziele, które ukazało się w sześciu rycinach Również taniec śmierci / z 1848 roku (Auch ein Todtentanz / aus dem Jahre 1848, tytuł pierwszego wydania). Temat śmierci pojawił się u niego już w rycinie Śmierć jako dusiciel (Der Tod als Würger, 1847/48), która inspirowana była epidemią cholery w Paryżu w 1831. W cyklu Również taniec śmierci / z 1848 roku nawiązywał do Tańca śmierci Hansa Holbeina (1497–1543). Powstałe ryciny były rozpowszechniane z tekstem malarza i poety Roberta Reinicka (1805–1852) jako broszura i przyczyniły się do wielkiej popularności Alfreda Rethela.

W 1852 podróżował ponownie do Rzymu, gdzie w 1853 ostatecznie popadł w chorobę psychiczną; do śmierci był pod opieką brata Otto i siostry Emmy (ur. 1802) w domu matki w Düsseldorfie.

Dzieła (wybór)


  • Święty Marcin (Der heilige Martin), 1836.
  • Nemezis (Nemesis), 1837.
  • Pojednanie króla Otto z bratem Henrykiem w 941 we Frankfurcie nad Menem (Die Versöhnung König Ottos mit seinem Bruder Heinrich 941 in Frankfurt am Main), 1840.

Literatura


  • Max Schmid-Burgk: Rethel. Velhagen & Klasing, Bielefeld 1898.
  • Lionel von Donop: Rethel, Alfred w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 28, Duncker & Humblot, Leipzig 1889, s. 255–273.
  • Alina Dobrzecki-Langer: Rethel, Alfred w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 21, Duncker & Humblot, Berlin 2003, ISBN 3-428-11202-4, s. 445. (online).
  • Alfred Rethel: Auch ein Totentanz Aus Dem Jahre 1848; Erfunden Und Gezeichnet Von Alfred Rethel, mit Holzschnitten ausgeführt im akademischen Atelier für Holzschneidekunst zu Dresden unter der Leitung von H. Bürkner, erschien bei Georg Wigand’s Verlag, Leipzig, 1849.

Linki