August Eduard Cunitz


August Eduard Cunitz (fr. Édouard Cunitz; ur. 29 sierpnia 1918 r. w Strasburgu; zm. 16 czerwca 1886 r. tamże) - alzacki teolog luterański, profesor w seminarium protestanckim i na wydziale teologicznym na uniwersytecie w Strasburgu.

Życiorys


Po ukończeniu studiów teologicznych w Strasburgu, w 1834 r. rozpoczął dalszą edukację na uniwersytetach w Getyndze, Berlinie i Paryżu. Po powrocie do Strasburga doktoryzował się dysertacją »De Nicolai II decreto de electione pontificum Romanorum : dissertatio historico-critica« i od 1837 r. prowadził wykłady w seminarium i na uniwersytecie w Strasburgu z zakresu historii Kościoła, egzegezy, prawa kościelnego i krytyki Nowego Testamentu. W 1861 r. został profesorem zwyczajnym. W 1840 r. wydał znaną książkę »Considérations historiques sur le développement du droit ecclésiastique protestant en France« (pol. Rozważanie historyczne o rozwoju protestanckiego prawa kościelnego we Francji). Razem z Édouardem Reussem (1804-1891) i Johannem Wilhelmem Baumem (1809-1878) wydał pisma Kalwina Joannis Calvini opera quae supersunt omnia (60 tomów, 1863). Przez wiele lat redagował razem z Édouardem Reussem czasopismo Beiträge zu den theologischen Wissenschaften.

Dzieła (wybór)


  • Histoire critique de l'interprétation du Cantique des Cantiques : thèse. 1834.
  • De Nicolai II decreto de electione pontificum Romanorum : dissertatio historico-critica. 1837.
  • Considérations historiques sur le développement du droit écclesiastique protestant en France. 1840.
  • Historische Darstellung der Kirchenzucht unter den Protestanten. 1843.
  • Beiträge zu den theologischen Wissenschaften. 1847-1855, razem z Édouardem Reussem.
  • Ein katharisches Rituale. 1852.

Literatura


Linki