August Wilhelm Ambros


August Wilhelm Ambros (pseudonim: Flamin; ur. 11 listopada 1816 r. w Mýto (niem. Mauth) w Czechach; zm. 28 czerwca 1876 r. w Wiedniu) - austriacki historyk muzyki, krytyk muzyczny i kompozytor. (wyznania katolickiego)

Genealogia


Ojciec N.N., pocztmistrz i rolnik; matka Charlotte Caroline Kiesewetter; - ożenił się z Theresią Jäger z Wiednia; miał 8 dzieci, jednym z nich była śpiewaczka Irene Schlemmer-Ambros.

Życiorys


Ambros studiował prawo w Pradze, a oprócz tego uczęszczał do konserwatorium, gdzie uczył się u Johanna Friedricha Kittla (ur. 1806) i Wenzela Johanna Tomaschka (1774-1850). W 1839 r. został doktorem prawa i pracował w urzędzie skarbowym. Przyjaźnił się z Eduardem Hanslickiem (1825-1904) i współpracował pod pseudonimem »Flamin« z czasopismem »Neue Zeitschrift für Musik« Roberta Schumanna (1810-1856). W 1848 r. został prokuratorem, wkrótce po tym nauczycielem w konserwatorium, gdzie od 1868 r. był profesorem nadzwyczajnym. W 1871 r. powołano go do Wiednia do Ministerstwa Sprawiedliwości. W Wiedniu został też nauczycielem arcyksięcia Rudolfa Habsburga-Lotaryńskiego (1858-1889) i profesorem w konserwatorium.

Ambros należał podobnie jak jego wuj Raphael Georg Kiesewetter (1773-1850) i Carl von Winterfeld (1784-1852) w Berlinie do grupy uniwersalnie wykształconych prawników, którzy poświęcili się badaniu historii muzyki. Do swojego głównego dzieła »Geschichte der Musik« zbierał materiał w trakcie czterech włoskich podróży i w bibliotekach w Wiedniu i Monachium. Trzeci tom (XV/XVI wiek), tej niestety niedokończonej publikacji, jest do dzisiaj niezastąpiony. W swoich badaniach pokazuje znajomość źródeł i szczególnie podkreśla związek muzyki z powszechną historią kultury.

Ambros pisał pieśni, muzykę kameralną, sztuki charakterystyczne i sonaty fortepianowe, jak również liczne nie publikowane dzieła (opera » Libušas Prophezeiung« i »Břetislav a Jitka«; uwertury m.in. do tekstów Heinricha von Kleista (1777-1811); dwie msze, dwie symfonie, Stabat Mater). W latach 40-tych XIX wieku należał do najwyżej cenionych kompozytorów praskich, mimo tego jego utwory, za wyjątkiem uwertur, nie odniosły większego sukcesu poza Pragą.

Dzieła (wybór)


  • Die Grenzen der Musik und Poesie. Eine Studie zur Ästhetik der Tonkunst. 1856.
  • Der Dom zu Prag. 1858.
  • Das Conservatorium in Prag. 1858.
  • Geschichte der Musik
    • I. Die Musik des griechischen Altertums und des Orients. 1862.
    • II. A. Die Anfänge der europäischen abendländischen Kunst. B. Die Entwickelung des geregelten mehrstimmigen Gesanges. 1864.
    • III. A. Die Zeit der Niederländer. B. Die Musik in Deutschland und England. C. Die italienische Musik des 15. Jahrhunderts. 1868.
    • IV. [Musik in Italien von Palestrina bis gegen 1650].1878, fragmenty.
    • V. Auserwählte Tonwerke der berühmtesten Meister des 15. und 16. Jahrhunderts. Nach unvollendet hinterlassenem Notenmaterial herausgegeben von Otto Kade. 1882.
    • Namen- und Sachregister. Erstellt von Wilhelm Bäumker. 1882.

Literatura


  • Max Dietz: Ambros, August Wilhelm. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 45, Duncker & Humblot, Leipzig 1900, s. 764-766.
  • Georg von Dadelsen: Ambros, August Wilhelm. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, s. 243.

Linki