Balthasar Meisner


Balthasar Meisner (ur. 3 lutego 1587 roku w Dreźnie, zm. 29 grudnia 1626 roku w Wittenberdze) - niemiecki teolog luterański i etyk.

Genealogia


Ojciec Balthasar Meisner, kaznodzieja w Dreźnie; matka Anna z domu Crantz; - ożenił się w 1612 roku z Magdaleną z domu Person; mieli 9 dzieci.

Życiorys


Po ukończeniu szkoły miejskiej w rodzinnym mieście immatrykulował w czerwcu 1602 roku na uniwersytet w Wittenberdze i zamieszkał w domu Ägidiusa Hunniusa Starszego, który był jego mecenasem. W 1604 roku został magistrem siedmiu sztuk wyzwolonych i poświęcił się studiom teologicznym.

W Wittenberdze jego nauczycielami oprócz Hunniusa byli także Jakob Martini i Leonhard Hutter. W 1608 roku został adiunktem na fakultecie filozoficznym. W 1609 roku kontynuował studia na uniwersytecie w Gießen, od kwietnia 1609 w Strasburgu, później w Bazylei i Tybindze. W 1611 roku, dzięki pośrednictwu Matthiasa Hoë von Hoënegga i ojca, został profesorem filozofii praktycznej (etyki i polityki) na uniwersytecie w Wittenberdze i otrzymał pozwolenie od elektora Saksonii Jana Jerzego I Wettyna na prowadzenie wykładów z teologii. W tym samym roku otrzymał stopień licencjata teologii, w 1612 został promowany na doktora teologii, a w 1613 mianowano go na profesora teologii w miejsce zmarłego Johannesa Förstera.

Znaczenie


Jako profesor etyki szeroko znany był jako autor dzieła Philosophia sobria, w którym zawarł zasady stosunku teologii i filozofii, przy czym sztukę prawdziwej myśli postawił w służbie prawdziwej wiary.

Jako profesor teologii nie unikał też przeciwników ortodoksji luterańskiej i pokazał to w sporze z Corneliusem Martini w sprawie punktu widzenia reprezentowanego przez Georga Calixta w kwestii irenizmu.

Rozwinął przy tym dalej luterańską pobożność przy czym uduchowił mistykę i jej działanie połączył z etyką. Z tego punktu widzenia przeciwstawiał się socynianizmowi, którego zwalczał racjonalizm. Zaprzeczał w tym kontekście zarzutom, że ortodoksja luterańska nie oferuje żadnej podstawy do z serca płynącej pobożności i stał się w ten sposób przeciwnikiem protestanckich metafizyków z Helmstedt i Gießen i przedstawicielem ortodoksji luterańskiej teologii.

Dzieła (wybór)


  • Disputatio de natura Metaphysicae. 1606
  • Philosophia sobria, hoc est, pia consideratio quaestionum Philosophicarum in controversiis Theologicis … occurentium. Gießen 1611, 1655
  • Secunda pars Philosophiae sobriae. 1613, 1655
  • Dissertatio de summo bono. 1614
  • Christologias Sacrae disputationes L. 1624
  • De praestantia et dignitate Christiani … oratio. Leipzig 1693

Literatura


Linki