Carl Bezold


Carl Christian Ernst Bezold (ur. 18 maja 1859 w Donauwörth, Bawaria; zm. 21 listopada 1922 w Heidelbergu) – niemiecki filolog, orientalista i semitysta. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


  • Ojciec: Ernst Justus, bawarski radca sądu okręgowego;
  • Matka: N.N.;
  • Ożenil się: w 1888 z Adelą, córką filologa klasycznego Conrada Bursiana (1830–1883).

Życiorys


Carl Bezold studiował semistykę w Monachium, Strasburgu (u Theodora Nöldeke (1836–1930)) i Lipsku, gdzie w 1880 r. promował się u Friedricha Delitzscha (1850–1922) dysertacją o inskrypcji z Behistun pt. Die grosse Darius-Inschrift am Felsen von Behistun. Habilitował się w 1883 r. w Monachium, gdzie został Privatdozentem. W 1884 r. założył razem z Fritzem Hommelem (1854–1936) czasopismo Zeitschrift für Keilschriftforschung (od 1886 r. Zeitschrift für Assyriologie und verwandte Gebiete), którym sam kierował przez 37 lat (1886–1922).

W latach 1888–95 przebywał w Londynie w Muzeum Brytyjskim (British Museum), gdzie porządkował olbrzymią bibliotekę pałacową Asurbanipala z Niniwy, jak również tablice z Amarny. Efektem tej pracy był pięciotomowy Catalogue of Cuneiform Tablets in the Kouyundjik Collection (1889–99) i The Tell el-Amarna Tablets in the British Museum (1892). W 1894 r. powołano go jako profesora semistyki na uniwersytet w Heidelbergu, gdzie pracował do śmierci.

Praca badawcza Carla Bezolda obejmowała oprócz języka akadyjskiego (dialekt asyryjski i dialekt babiloński) trzy inne języki semickie tj.: syryjski, etiopski i arabski.

Dzieła (wybór)


  • Die grosse Darius-Inschrift am Felsen von Behistun. Transcription des babylonischen Textes nebst Uebersetzung und Commentar.. Breitkopf und Härtel, Leipzig 1881 (dysertacja).
  • Die Achämenideninschriften. Transscription des babylonischen Textes nebst Übersetzung, textkritischen Anmerkungen und einem Wörter- und Eigennamenverzeichnisse von Carl Bezold. Mit dem Keilschrifttexte der kleineren Achämenideninschriften autographirt von Paul Haupt. J. C. Hinrichs, Leipzig 1882.
  • Ueber Keilinschriften. Berlin 1883.
  • Kurzgefaßter Überblick über die babylonisch-assyrische Literatur. Nebst einem chronologischen Excurs, zwei Registern und einem Index zu 1700 Thontafeln des British-Museum's. Schulze, Leipzig 1886.
  • Catalogue of the cuneiform tablets in the Kouyundjuk Collection of the British Museum. 5 tomów, Longmans u. a., London 1889–1899.
  • The Tell el-Amarna Tablets in the British Museum. With autotype facsimiles. British Museum, London 1892.
  • Ninive und Babylon. Velhagen & Klasing, Bielefeld 1903.
  • Babylonisch-assyyrische Texte, Band I: Die Schöpfungslegende. A. Marcus und E. Weber, Bonn 1904.
  • Verbalsuffixformen als Alterskriterien babylonisch-assyrischer Inschriften. Carl Winter, Heidelberg 1910.
  • Reflexe astrologischer Keilinschriften bei griechischen Schriftstellern. Winter, Heidelberg 1911.
  • Die babylonisch-assyrische Religion. B. G. Teubner, Leipzig-Berlin 1913.
  • Historische Keilschrifttexte aus Assur. Zettelproben des babylonisch-assyrischen Wörterbuchs der Heidelberger Akademie der Wissenschaften. Carl Winter, Heidelberg 1915.
  • Babylonisch-assyrisches Glossar. (z Adele Bezold) Winter, Heidelberg 1926.

Literatura


  • Friedrich Wilhelm Bautz: Bezold, Karl w: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 1, Bautz, Hamm 1975, sp. 574.
  • Mariano San Nicolò: Bezold, Carl w: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, ISBN 3-428-00183-4, s. 212. (online).

Linki