Dietrich Schnepf


Dietrich Schnepf (znany także jako Theodor Schnepf lub Snepffius; ur. 1 listopada 1525 r. w Wimpfen; zm. 9 listopada 1586 r. w Tybindze) - niemiecki teolog luterański i krytyk prześladowań czarownic.

Genealogia


Ojciec Erhard Schnepf (1495-1558), teolog i reformator religijny; matka Margarete Wurzelmann (1504-69); - ożenił się w 1552 r. z Barbarą Brenz (1532-1572), córką reformatora Johannesa Brenza (1499-1570); miał 15 dzieci; jego potomkiem był teolog i historyk Karl Friedrich Haug (1795-1869).

Życiorys


Schnepf uczęszczał do szkoły łacińskiej w Marburgu i Stuttgarcie. W 1539 r. immatrykulował na uniwersytet w Tybindze, gdzie w 1541 r. został bakalaureatem, a w 1544 r. magistrem. Od tego czasu był w Tybindze eforem książęcych stypendystów i nauczycielem języka greckiego. Od 1550 r. uczył się razem z Jacobem Heerbrandem (1521-1600) i Jakobem Andreae (1528-1590) języka hebrajskiego u Erasmusa Oswalda Schreckenfuchsa (1511-1579).

W 1553 r. został pastorem w Derendingen, a w 1554 r. doktorem teologi. Od 1555 r. był "specjalnym superintendentem" (prałatem) i proboszczem miejskim w Nürtingen. W 1557 r. otrzymał w Tybindze nominację na profesora teologii. W tym samym roku brał udział w dyspucie religijnej w Wormacji, a w 1561 r. w sympozjum w Erfurcie.

W 1562 r. objął posadę superintendenta i proboszcza miejskiego w Tybindze. Był sześć razy rektorem uniwersytetu (1561/62, 1565/66, 1569/70, 1574/75, 1581, 1583/84). W kwietniu 1564 uczestniczył w rozmowach religijnych w Maulbronn.

Około 1570 r. Schnepf potępił w swoich kazaniach wiarę w czarownice. Fragmenty tych kazań skłoniły jego ucznia Wilhelma Friedricha Lutza (1541-1597) do opracowania własnej krytyki prześladowań czarownic.

Podczas epidemii dżumy w latach 1571/1572, kiedy zmarło 950 osób i uniwersytet został przeniesiony do Esslingen, pozostał w Tybindze, aby opiekować się swoim zborem.

Jego uczniami byli m.in. Ägidius Hunnius Starszy (1550-1603) i Polycarp Leyser (1552-1610).

Dietrich Schnepf zmarł 9 listopada 1586 r. w Tybindze, a mowę pogrzebową wygłosił Jakob Andreae. Jego epitafium oraz jego żony znajduje się w kolegiacie Stiftskirche zu St. Georg w Tybindze.

Dzieła (wybór)


  • Disputatio de viribus humanis, seu, ... de libertate arbitrij. 1563.
  • Oratio cum funus duceretur illustrissimo principi et domino D. Eberharto, duci Wirtenbergensi et Teccensi ... annno 1568 die 8 Maij in frequenti totius academiae conventu. 1568.
  • Disputatio de propositione Paulina: Arbitramur iustificari hominem fide absque operibus legis. 1569.
  • Disputatio de Imaginibus. 1571.
  • In Esaiae Prophetae vaticinia scholae. 1575.
  • Disputatio de viribus humanis. 1582.

Literatura


  • Boris Wagner-Peterson: Schnepf(f)/Snepf(ius), Dietrich/Theodoricus. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 19, Bautz, Nordhausen 2001, ISBN 3-88309-089-1, s. 1251-1257.

Linki