Franz Ulrich Apelt


Franz Ulrich Apelt (ur. 23 grudnia 1882 r. w Zittau (pol. Żytawa); zm. 25 grudnia 1944 r. w Bautzen (pol. Budziszyn)) - górnołużycki doktor prawa, historyk sztuki, pisarz i poeta. (wyznania ewangelickiego)

W 1906 r. doktoryzował się w Lipsku u profesora prawa kościelnego Emila Alberta Friedberga dysertacją Die rechtlichen Unterschiede des geistlichen und des Laien-Patronates im kanonischen Recht. W 1911 r. został adwokatem i notariuszem w Zittau. Był członkiem Zittauer Kunstverein i Oberlausitzische Gesellschaft der Wissenschaften. W 1943 r. został służbowo przeniesiony jako prokurator ds. nieletnich do Raciborza, a później do Bautzen, gdzie zmarł.

Zajmował się m.in. malarstwem Franza Gareisa oraz w 1921 r. kupił obszerny zbiór listów Jean'a Paula od prawnuka Emanuela Osmunda, chroniąc je tym samym przed licytacją i rozproszeniem. Zbiór ten zwany "zbiorem Apelta" obejmował 1.108 listów i liścików Jean Paula z lat 1796-1825 do jego przyjaciela Emanuela Osmunda, a poza tym 73 autografy osób ze środowiska pisarskiego. Zbiór ten ma dużą wartość historyczno-literacką i historyczno-kulturalną. Na kolekcji Apelta oparł w znacznej mierze swoje wydanie pism Jean Paula Eduard Berend (1883-1973). W 2010 r. "zbiór Apelta" został kupiony przez fundację Oberfrankenstiftung i powierzony bibliotece miejskiej w Bambergu jako trwały depozyt.

Dzieła (wybór)


  • Der Jungfernbund und andere Gedichte. 1903.
  • Die rechtlichen Unterschiede des geistlichen und des Laien-Patronates im kanonischen Recht. 1906.
  • Avalun. 1907.
  • Dokumente und Materialien zur Jean-Paul-Sammlung des Franz Ulrich Apelt - Staatsbibliothek Bamberg OFS.Autogr. R 1c. 1912.
  • Angelo Tanfo. 1918.
  • Herbst in Stolpen. 1929.
  • Aus meiner Zeit. 2001.

Literatura


  • Martin Otto: Von der Eigenkirche zum Volkseigenen Betrieb: Erwin Jacobi (1884-1965) : Arbeits-, Staats- und Kirchenrecht zwischen Kaiserreich und DDR, 2008.

Linki