Georg Friedrich Benecke


Georg Friedrich Benecke (ur. 10 czerwca 1762 r. w Mönchsroth, Księstwo Oettingen; zm. 21 sierpnia 1844 r. w Getyndze) - niemiecki filolog klasyczny zajmujący się literaturą średniowieczną. (wyznania ewangelickiego)

Życiorys


Benecke po ukończeniu nauki w szkołach w Nördlingen i Augsburg studiował od 1780 r. u Christiana Gottloba Heynego (1729-1812) na uniwersytecie w Getyndze. Od 1789 r. pracował w bibliotece w Getyndze, a od 1805 r. na uniwersytecie. W 1814 r. został profesorem zwyczajnym filozofii i germanistyki, w 1815 młodszym bibliotekarzem, a później nadbibliotekarzem uniwersyteckiej biblioteki.

Jego zainteresowania skupiały się na literaturze staroniemieckiej i angielskiej. Literatura staroniemiecka stała się przedmiotem jego wykładów. W swoich pracach objaśniał utwory średniowiecznych poetów. Od 1828 r. wydawał razem z Arnoldem Heerenem (1760-1842) Göttingische Gelehrte Anzeigen. W 1835 r. został członkiem zagranicznym Bawarskiej Akademii Nauk w Monachium. Zebrany i opracowany przez niego zbiór słownictwa średnio-wysoko-niemieckiego wykorzystali Wilhelm Müller (1812-1890) i Friedrich Zarncke (1825-1891) w książce »Mittelhochdeutsches Wörterbuch« (4 części, 1854-66).

Oprócz Wilhelma Müllera jego uczniem był m.in. Karl Lachmann (1793-1851).

Dzieła (wybór)


  • Beyträge zur Kenntniss der altdeutschen Sprache und Litteratur. 2 części, 1810 i 1832.
  • Minnelieder. Ergänzung der Sammlung von Minnesingern. 1810.
  • Der Edel Stein / getichtet von Bonerius, aus Handschriften berichtigt und mit einem Wörterbuch versehen. 1816.
  • Wörterbuch zu Hartmanns Iwein. 1833.

Literatura


  • Wilhelm Scherer: Benecke, Georg Friedrich. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 2, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, s. 322-324.

Linki