Hannah Höch


Hannah Höch (właściwie Anna Therese Johanne Höch; ur. 1 listopada 1889 Gocie (niem. Gotha); zm. 31 maja 1978 w Berlinie Zachodnim) - niemiecka fotografka, graficzka posługująca się techniką kolażu i przedstawicielka dadaizmu.

Życiorys


Hannah Höch była najstarsza z pięciorga rodzeństwa. W latach 1896-1904 uczęszczała do szkoły »Höhere Töchterschule« w Gocie, która obecnie nosi imię reformatora Friedricha Myconiusa. W wieku 15 lat musiała naukę przerwać i zaopiekować się młodszym rodzeństwem. W 1912 r. rozpoczęła studia w »Szkole Rzemiosła Artystycznego« w Berlinie u malarza Harolda Bengena (1879-1962). W 1914 r. wróciła do Goty, gdzie przelotnie pracowała w Czerwonym Krzyżu. Od 1915 r. kontynuowała studia w Berlinie w klasie grafiki u Emila Orlika. W tym czasie utrzymywała stosunki miłosne z malarzem Raoulem Hausmannem, z którym żyła do 1922 roku. Dzięki niemu poznała artystyczną awangardę. Między 1916 a 1926 r. pracowała jako rysowniczka dla »Ullstein Verlag«. W 1918 r. Höch i Hausmann rozwinęli obrazowe zasady fotomontażu względnie kolażu. W 1919 r. wzięła udział w wystawie berlińskiego klubu dadaizmu (dada) w galerii Israela Ber Neumanna (1887-1961), gdzie pokazała abstrakcyjne akwarele i rysunki. W 1920 r. przyłączyła się do »Grupy Listopadowej« (niem. Novembergruppe), w której wystawach uczestniczyła regularnie do 1931 roku. Wzięła także udział w »I Międzynarodowych Targach Dada« (1920, Erste Internationale Dada-Messe), najobszerniejszym przedstawieniu twórczości dadaistycznej. Zaprezentowała tam polityczne dada-kolaże i prace graficzne. W między czasie odbyła podróże do Włoch i Pragi. Od 1921 r. łączyła ją przyjaźń z Kurtem Schwittersem i brała udział w tworzeniu jego dzieła »Merzbau«. W 1924 r. zaczęła serię kolaży »Z etnograficznego muzeum« (niem. Aus einem ethnographischen Museum). W przeciwieństwie do jej prac dadaistycznych, te kolaże miały mniej motywów. Jej dzieła wyróżniały się wielkim pluralizmem stylów.

W 1924 r. odbyła podróż do Paryża, w 1926 r. do Holandii, gdzie poznała grupę »De Stijl-Gruppe« i pisarkę Til Brugman, z którą połączyła ją miłość, i z którą żyła do 1929 r. w Hadze. Potem zamieszkały razem w Berlinie, gdzie między 1935 a 1937 r. ostatecznie się rozstały. W 1931 r. Höch została członkiem »Zrzeszenia Tworzących Artystów Niemiec« (niem. Reichsverband bildender Künstler Deutschlands). W 1938 wyszła za mąż za pianistę Kurta Heinza Matthiesa (1910-?), z którym rozwiodła się w 1944 roku. W czasie wojny była członkiem »emigracji wewnętrznej«. W 1946 r. została uznana przez aliantów za ważną artystkę, co zapewniło jej miejsce w nowo tworzącej się sztuce niemieckiej. W następnych latach otrzymała liczne wyróżnienia oraz nastąpiły kolejne wystawy jej prac. W 1961 r. była honorowym gościem w »Villa Massimo« w Rzymie, w 1965 r. została członkiem »Berlińskiej Akademii Sztuki« (Akademie der Künste in Berlin). W 1976 r. otrzymała tytuł profesora.

Hannah Höch zmarła 31 marca 1978 r. w Berlinie i została pochowana na cmentarzu »Friedhof Heiligensee«.

Literatura


  • G. Jula Dech: Hannah Höch. Schnitt mit dem Küchenmesser Dada durch die letzte Weimarer Bierbauchkulturepoche Deutschlands. 1989.
  • Karoline Hille: Hanna Höch: Die Zwanziger Jahre: Kunst.Liebe.Freundschaft. 2014.

Linki