Hans Makart


Hans Makart (ur. 28 maja 1840 w Salzburgu; zm. 3 października 1884 w Wiedniu) – austriacki malarz, grafik i projektant dekoracji wnętrz, przedstawiciel akademizmu. (wyznanie katolickie)

Genealogia


  • Ojciec : Johann (1815–49), pracownik na zamku arcybiskupim Mirabell, malarz amator.
  • Matka : Katharina z domu Rüßmayr (1820–1901).
  • Ożenił się : 1) w 1869 z Amalie Roithmayer (zm. 1873) z Monachium, 2) w Hietzing w 1881 z tancerką Berthą Linda.
  • Dzieci : 2 z pierwszego małżeństwa.

Życiorys


Hans Makart studiował malarstwo w latach 1860-65 w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Carla Theodora von Pilotyego (1826–1886). Tam zaprzyjaźnił się z Franzem von Lenbachem (1836–1904). W tym czasie odbył podróże do Londynu, Paryża (1862) i Rzymu (1863). Dzięki obrazom Nowoczesne amorki (Moderne Amoretten; Wiedeń, Zentralsparkasse der Gemeinde Wien) i Dżuma w Florencji (Pest in Florenz; Schweinfurt), które zaprezentował w 1868 w Monachium, stał się znany w europejskim świecie artystycznym. Jedni oceniali je jako wyraz „czystego” malarstwa, a inni jako szczyt zepsucia.

W 1869 został powołany do Wiednia, gdzie na koszt miasta otrzymał atelier. Powołanie to miało ożywić i odnowić wiedeńskie malarstwo po śmierci Carla Rahla (1812–1865). We wczesnym okresie wiedeńskiej twórczości Hans Makart tworzył dzieła wielkoformatowe, np. Abundantia – dary ziemi; dary morza (Abundantia – Die Gaben der Erde; Die Gaben des Meeres, 1870; Paryż, Luwr) i Wenecja oddaje hołd Katarzynie Cornaro (Venedig huldigt Caterina Cornaro, 1872/73, Wiedeń, Österreichische Galerie Belvedere). W krótkim czasie stał się poszukiwanym portrecistą. W zimie 1875/76 przebywał razem z Franzem von Lenbachem, Viktorem Tilgnerem (1844–1896) i innymi w Aleksandrii i Kairze. W 1877 podróżował do Belgii i Holandii, a w latach 1877–78 do Hiszpanii i Maroka. Krótko po tym ukończył monumentalny obraz Wjazd cesarza Karola V do Antwerpii (Der Einzug Karls V. in Antwerpen, 1878, Kunsthalle w Hamburgu), który odniósł duży sukces na światowej wystawie w Paryżu w 1878.

W 1879 został profesorem malarstwa historycznego w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. W tym samym roku zaprojektował historyczną część korowodu (przede wszystkim renesansowe kostiumy), który był zorganizowany w Wiedniu z okazji srebrnej rocznicy ślubu pary cesarskiej. W tym czasie jego popularność osiągnęła apogeum. Zajmował się także wyposażaniem i projektowaniem klatki schodowej w Kunsthistorisches Museum w Wiedniu (1881). W ostatnich latach życia powstało jego kilka architektonicznych szkiców, monumentalne obrazy, np. Polowanie Diany (Die Jagd der Diana, 1880, Sarasota, Ringling Museum of Art), jak również cykl z motywami z Pierścienia Nibelungów (Ring des Nibelungen, 1883, Riga, Mus. f. Ausländ. Kunst) jako wyraz hołdu dla zmarłego Richarda Wagnera (1813–1883).

Literatura


  • Friedrich Pollak: Makart, Hans w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 52, Duncker & Humblot, Leipzig 1906, s. 158–164.
  • Gerbert Frodl: Makart, Hans w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 15, Duncker & Humblot, Berlin 1987, ISBN 3-428-00196-6, s. 722. (online).

Linki