Heinrich Brunn


Heinrich Brunn (od 1882 Heinrich Ritter von Bruun; ur. 23 stycznia 1822 w Wörlitz (Anhalt-Dessau); zm. 23 lipca 1894 w Josephstal w Schliersee (Górna Bawaria)) – niemiecki archeolog i profesor akademicki. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


Ojciec Heinrich (1783–1860), prepozyt w Wörlitz, syn pastora Christiana i Wilhelmine Stange; matka Albertine Lindstedt; – ożenił się z Idą Bürkner z Oranienbaum (Anhalt); dzieci 2 synów m.in. Hermann (1862–1939) i 2 córki.

Życiorys


Po nauce w gimnazjum w Zerbst Brunn studiował w latach 1839–43 filologię klasyczną i archeologię u Friedricha Gottlieba Welckera (1784–1868) i Friedricha Wilhelma Ritschla (1806–1876) na uniwersytecie w Bonn. W 1843 r. doktoryzował się dysertacją pt. Artificum liberae Graeciae tempora i w tym samym roku udał się do Rzymu, gdzie do 1853 r. pracował w Niemieckim Instytucie Archeologicznym (Deutsches Archäologisches Institut). W tym czasie współpracował także z Theodorem Mommsenem (1817–1903) w projekcie Corpus Inscriptionum Latinorum. W tym okresie szczególne zainteresowanie wykazywał rzymskimi sarkofagami, ale w późniejszym okresie coraz bardziej zajmował się antyczną sztuką grecką. W 1854 r. habilitował się w Bonn, gdzie przez dwa lata pracował jako Privatdozent. W 1856 r. wrócił jako drugi sekretarz do Niemieckiego Instytutu Archeologicznego w Rzymie, gdzie został współpracownikiem Wilhelma Henzena (1816–1887). W 1865 r. został profesorem zwyczajnym archeologii klasycznej na uniwersytecie w Monachium, a jego stanowisko drugiego sekretarza w Niemieckim Instytucie Archeologicznym w Rzymie objął Wolfgang Helbig (1839–1915).

Heinrich Brunn był członkiem zwyczajnym Bawarskiej Akademii Nauk w Monachium (od 1865) i korespondencyjnym Pruskiej Akademii Nauk w Berlinie (od 1866).

Jego uczniami byli m.in. Adolf Furtwängler (1853–1907), Gustav Körte (1852–1917), Paul Julius Arndt (1865–1937), Walter Amelung (1865–1927), Arthur Milchhoefer (1852–1903) i Heinrich Bulle (1867–1945).

Dzieła (wybór)


  • Geschichte der griechischen Künstler, 2 tomy, 1853–57.
  • Archaeologische Vorträge, 1867-1889.
  • Die Kunst bei Homer und ihr Verhältniss zu den Anfängen der griechischen Kunstgeschichte, 1868.
  • Probleme in der Geschichte der Vasenmalerei, 1871.
  • Zur Chronologie der ältesten griechischen Künstler, 1871.
  • Die Bildwerke des Parthenon und des Theseion, 1874.
  • Über zwei Triptolemosdarstellungen, 1875.
  • Ueber tektonischen Styl, 1884.
  • Denkmäler griechischer und römischer Sculptur in historischer Anordnung : unveränderliche Phototypien nach Original-Aufnahmen, 1888.
  • Vorläufiger Bericht über die Veröffentlichung der Denkmäler griechischer und römischer Sculptur, 1891.

Literatura


  • Walter Amelung: Brunn, Heinrich von w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 55, Duncker & Humblot, Leipzig 1910, s. 691–715.
  • Gottfried von Lücken: Brunn, Heinrich von Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 2, Duncker & Humblot, Berlin 1955, s. 679.

Linki