Hermann von dem Busche


Hermann von dem Busche (znany także jako Hermannus Buschius, πασίφιλος - Pasiphilus, Westphalus; ur. 1468 w Sassenbergu; zm. w kwietniu 1534 r. w Dülmen) - niemiecki humanista. (wyznania katolickiego, później luterańskiego)

Genealogia


Ojciec Burghard von dem Busche; matka Klara Schedelich; - ożenił się w 1527 r. z Adelheidą (zm. 1536); miał 1 syna.

Życiorys


Busche uczył się w Münster u Rudolfa von Langena (1438-1519), w Deventer u Alexandra Hegiusa ( 1439/1440-1498) i od 1487 r. studiował w Heidelbergu u Rudolfa Agricoli (1444-1485). Po śmierci Agricoli kontynuował studia w Tybindze, a później w Rzymie i Bolonii, gdzie przebywał razem z Langenem przez pięć lat, do 1491 roku. W 1495 r. rozpoczął studia prawnicze w Kolonii.

Na początku XVI wieku pracował jako nauczyciel w Hamm, Münster, Osnabrücku, Bremie, Hamburgu, Lubece i Wismar. Na uniwersytecie w Rostocku prowadził prywatne wykłady o antycznych poetach. Po krótkich pobytach w Greifswaldzie i Lipsku został w 1502 r. w Wittenberdze profesorem elokwencji i poezji. Jednak i tutaj krótko zabawił i już w 1503 r. przeniósł się do Lipska, gdzie pełnił taką samą funkcję.

Od 1507 r. przebywał w Kolonii, gdzie w sporze Johannesa Pfefferkorna (1469-1521) i Johannesa Reuchlina (1455-1522) opowiedział się po stronie Reuchlina. W 1516/1517 objął kierownictwo szkoły "Große Schule" w Wesel. W 1518 r. opublikował pismo w obronie humanizmu "Vallum humanitatis".

Kiedy rozpoczęła się walka o Reformację, stanął po stronie Marcina Lutra (1483-1546). W 1523 r. został profesorem literatury rzymskiej w Heidelbergu, a w 1527 r. powołano go jako profesora literatury klasycznej i historii na uniwersytet do Marburga, gdzie uczył także poezji i elokwencji. Hermann von dem Busche był jednym z głównych luterańskich mówców podczas rozmów religijnych w Münster, gdzie jego oponentem był Bernhard Rothmann (ok. 1495- po 1535).

Dzieła (wybór)


  • De saluberrimo fructuosissimoque dive virgis Marie psalterio triplex hecatostichon Hermanni Buschii monasterien. 1500.
  • Aureum reminis=||cendi memorãdi#[que] perbreue opusculũ || ... ||. 1501.
  • Prestabili et rare || eruditionis viro || Martino Mellerstat alias || Polichio ducali phisi||co et litteratorũ || oĩm fauis||sori.|| 1502.
  • Epigrammata. 1504.
  • Herma[n]ni Buschij pasiphili Lipsica. 1504.
  • H.B.P.|| Flora.|| Flora vocor: vernis hospes mea tempora sertis || Cinge. nec has dura neglige fronte preces || Si tibi nõ videor. satis hec ego dona mereri || Illi quã celebro. nõ dabis ista mihi.||. 1508.
  • Spicilegium, philosophorum pene omnium. 1513.
  • Decimationum Plautinarum pemptas. 1518.
  • Doctor Mar. Luthers Passio. 1521.
  • De singulari auctoritate Veteris et Novi Testamenti, sacrorum, ecclesiasticorumque, testimonorum. 1529.

Literatura


  • Ludwig Geiger: Busch, Hermann von dem. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 3, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, s. 637-640.
  • Winfried Trusen: Busch, Hermann von dem. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 3, Duncker & Humblot, Berlin 1957, ISBN 3-428-00184-2, s. 61.
  • Friedrich Wilhelm Bautz: Büsche, Hermann von dem. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 1, Bautz, Hamm 1975, s. 828-829.

Linki