Isaac Casaubon


Isaac Casaubon (ur. 18 lutego 1559 r. w Genewie; zm. 1 lipca 1614 r. w Londynie) - pochodzenia francuskiego filolog klasyczny, teolog, wybitny humanista i bibliotekarz. (wyznania ewangelicko-reformowanego)

Genealogia


Ojciec Arnaud z Montfort-en-Chalosse (Akwitania), od 1557 r. mieszkał w Genewie, gdzie wkrótce został obywatelem miasta; matka N.N.; - ożenił się w 1586 r. z Florence Estienne, córką Henri Estienne'a (1531-1598).

Życiorys


Casaubon pochodził z rodziny hugenotów, która podczas prześladowań uciekła z Francji do Genewy. Dzieciństwo i młodość spędził w Crest (Delfinat), gdzie jego ojciec był pastorem. W 1578 r. wrócił do Genewy, aby studiować na tamtejszym uniwersytecie u François Portusa (1511-1581), po którym objął w 1582 r. katedrę języka greckiego. W tym czasie prezydentem uniwersytetu był Teodor Beza (1519-1605). W latach 1596-99 uczył na uniwersytecie w Montpellier. W 1598 r. osiadł w Lyonie, w 1600 r. udał się do Paryża, gdzie przebywał do 1610 roku. W 1606 r. został mianowany królewskim bibliotekarzem, a po śmierci króla Francji Henryka IV (1553-1610) wyjechał do Londynu, przyjął angielskie obywatelstwo i spędził tam ostatnie lata życia. Isaac Casaubon został pochowany w opactwie Westminsterskim.

Casaubon jest dzisiaj znany wśród filologów i historyków filozofii przede wszystkim dzięki dziełu De rebus sacris et ecclesiasticis exercitationes XVI (Londyn, 1614), w którym wykazał, że Corpus Hermeticum nie mógł powstać wcześniej niż w I wieku po Chrystusie. Opublikował dzieła greckich i łacińskich autorów jak również komentarze do nich. W latach 1597-1614 prowadził pamiętnik Ephemerides, w którym opisał życie codzienne na przełomie XVI i XVII wieku.

Dzieła (wybór)


  • Animadversionum in Athenaei dipnosophistas, Lyon, 1600.
  • Historiae Avgvstae Scriptores Sex. Aelius Spartianus, Iulius Capitolinus, Aelius Lampridius, Vulcatius Gallicanus, Trebellius Pollio, & Flauius Vopiscus. Isaacvs Casavbonvs ex vett. libris recensuit : idemque librum adiecit emendationvm ac notarvm, Paris, 1603.
  • De satyrica graecorum poesi et romanorum satira libri duo, Paris, 1605.
  • De rebus sacris et ecclesiasticis exercitationes XVI, Londres, 1614.
  • Ephemerides, Oxonii, 2 tomy, 1850.

Literatura


  • E. Haag: La France Protestante. Genève, 1853.

Linki