Joachim Camerarius (1534-1598)


Joachim Camerarius (ur. 6 listopada 1534 r. w Norymberdze; zm. 11 października 1598 r. tamże) - niemiecki lekarz, botanik i przyrodnik. (wyznania ewangelickiego)

Genealogia


Ojciec Joachim Camerarius (1500-1574), humanista i uczony; matka Anna z domu Truchseß.

Życiorys


Joachim Camerarius po ukończeniu gimnazjum w Schulpforte studiował medycynę na uniwersytecie w Wittenberdze, gdzie jednym z jego nauczycieli był Filip Melanchton. Studia kontynuował na uniwersytetach w Lipsku i Wrocławiu, gdzie odbywał praktykę lekarską u Johann Crato von Krafftheima. Za jego radą wyjechał na studia do Padwy. 27 lipca 1562 r. uzyskał w Bolonii tytuł doktora medycyny.

W 1564 r. osiadł w Norymberdze, gdzie pracował aż do śmierci. Zainspirował tutaj w 1592 roku powołanie do życia pewnego rodzaju miejskiego kolegium lekarskiego Collegium medicum, któremu przewodniczył. Interesował się także botaniką i założył w Norymberdze pierwszy ogród botaniczny. Po śmierci Johannesa Thala (1542-1583) wydał jego dzieło Sylva Hercynia: sive catalogus plantarum sponte nascentium in montibus & locis plerisque Hercyniae Sylvae quae respicit Saxoniam. Poza tym uzupełnił książkę zielarską Pietro Andrea Mattioli (1501-1577) nowymi opisami i informacjami, które pozostawił po sobie Konrad Gesner (1516-1565). Do jego książki Camerarius Florilegium 473 ilustracje wykonał jego bratanek Joachim Jungermann (ok. 1561-1591).

Charles Plumier (1646-1704 ) nazwał jego imieniem rodzaj Cameraria[1] z rodziny toinowate (Apocynaceae Juss.). Karol Linneusz przyjął później tę nazwę w swoim systemie klasyfikacji.[2][3]

Dzieła (wybór)


  • Hortus medicus et philosophicus. 1588.
  • Kreutterbuch deß hochgelehrten unnd weitberühmten Herrn D. Petri Andreae Matthioli : jetzt widerumb mit viel schönen neuwen Figuren, auch nützlichen Artzeneyen, und andern guten Stücken, zum andern mal auß sonderm Fleiß gemehret und verfertigt. 1590.

Literatura


  • Wenning, Svenja: Joachim II. Camerarius - Duisburg : WiKu-Wiss.-Verl., 2015.

Linki


Przypisy


  1. Charles Plumier: Nova Plantarum Americanarum Genera. Leiden 1703, s. 18.
  2. Carl von Linné: Critica Botanica. Leiden 1737, s. 92.
  3. Carl von Linné: Genera Plantarum. Leiden 1742, s. 94.