Johann August Jacobs


Johann August Jacobs (ur.27 kwietnia 1788 w Pietzpuhl koło Magdeburga; zm. 21 grudnia 1829 w Halle (Saale)) - niemiecki filolog i nauczyciel akademicki. (wyznanie ewangelickie)

Życiorys


Johann August Jacobs uczył się od października 1801 r. w gimnazjum w Pforta, po czym od 1806 r. studiował prawo w Wittenberdze. Jednak już po pierwszym semestrze przeniósł się do Lipska, gdzie słuchał wykładów filologa Gottfrieda Hermanna. Dalsze studia kontynuował w Halle m.in. u teologa i pedagoga Augusta Hermanna Niemeyera. Niemeyer przekonał go do studiowania filologii, filozofii i historii. W maju 1810 r.za namową Niemeyera został nauczycielem w pedagogium w Halle.

W 1812 r. habilitował się na uniwersytecie w Halle pracą Observationes criticae in quosdam Plutarchi, Horatii aliorumque locos. Dalszą karierę związał z uniwersytetem w Halle, gdzie został Privatdozentem, w 1816 r. profesorem nadzwyczajnym i w 1821 r. profesorem zwyczajnym. Od 1819 r. kierował razem z Niemeyerem seminarium pedagogicznym.

Oprócz działalności na uniwersytecie uczył nadal w pedagogium, gdzie w 1820 r. zastąpił Niemeyera na stanowisku inspektora szkolnego. W 1825 r., po śmierci Georga Christiana Knappa, został zastępcą dyrektora fundacji Franckesche Stiftungen, a po śmierci Niemeyera w 1828 r. jej dyrektorem.

Dzieła (wybór)


  • Observationes criticae in quosdam Plutarchi, Horatii aliorumque locos, Halle 1812.
  • Theocriti Bionis et Moschi quae supersunt graece cum scholiis graecis. Textum ad optimas edd. et ad codd. mss. fidem quam diligentissime exprimi curavit, carminum argumenta indicavit, varias codicum mss. et edd. vett. lectiones coniecturasque virorum doctorum subiunxit, indices locupletissimos adiecit J. A. J., Halle 1824.
  • Die Jubelfeier des 50jährigen akademischen Lehramtes Sr. Hochwürden des Herrn Kanzler und Professor Dr. A. H. Niemeyer am 18. April 1827. Von einem aufmerksamen Beobachter.

Literatura


  • B.: Jacobs, Johann August w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 13, Duncker & Humblot, Leipzig 1881, s. 614.