Johann Friedrich Hugo von Dalberg


Johann Friedrich Hugo von Dalberg (ur. 17 maja 1760 r. w Koblencji; zm. 26 lipca 1812 r. w Aschaffenburgu) - niemiecki pisarz, pianista i kompozytor. (wyznania katolickiego)

Genealogia


Ojciec Franz Heinrich Freiherr von und zu Dalberg (1716-1776), burgrabia w Friedbergu, moguncki radca tajny, namiestnik w Wormacji; matka Marie Sophie von Eltz-Kempenich (1722-63); bracia Karl Theodor (1744-1817), Wolfgang Heribert (1750-1806).

Życiorys


Po studiach prawniczych w Erfurcie i Getyndze (1777) piastował w Trewirze, Wormacji i Spirze godność kanonika i tajnego radcy. Jednak jego zainteresowania skierowane były ku muzyce i nauce. Odbył podróże do Włoch (1775) i Anglii (1798). Mieszkał przeważnie w Erfurcie u brata Karla Theodora. Po dwóch pracach o meteorologii i ustawach karnych (1782) zwrócił się całkowicie ku teorii muzyki i estetyce muzyki. Już pierwsza publikacja w tym zakresie (»Blicke eines Tonkünstlers in die Musik der Geister«, 1787) ukazała go jako jednego z najwcześniejszych pisarzy muzycznych. W następstwie badania antycznych poglądów muzycznych (»Untersuchungen über den Ursprung der Harmonie«, 1800) uzyskał uznanie E. T. A. Hoffmanna (1776-1822). Silny wpływ wywarli na niego Johann Gottfried Herder (1744-1803) i Wilhelm Heinse (1746-1803). Jako kompozytor był pod wpływem Wolfganga Amadeusa Mozarta (1756-1791).

Dzieła (wybór)


  • Über die Rechtschaffenheit. 1776.
  • Ariston oder über die Wirksamkeit der peinlichen Strafgesezze : Ein Dialog. 1782.
  • Blicke eines Tonkünstlers in die Musik der Geister. 1787.
  • Der sterbende Christ an seine Seele. 1788.
  • Untersuchungen über den Ursprung der Harmonie etc. 1801.
  • Geschichte einer Drusen-Familie. 1808.

Literatura


Linki