Johannes Aal


Johannes Aal (znany także jako Johannes Anguilla; ur. około 1500 roku w Bremgarten, zm. 28 maja 1551 roku w Solothurn) - szwajcarski teolog, kompozytor, dramaturg.(wyznania katolickiego)

Genealogia


Ojciec Hans von Aal (zmarł około 1515 roku); matka Katharina Füchslin (zmarła około 1527 roku), oboje z Bremgarten;

Życiorys


Aal bronił w czasie Reformacji starej nauki i gdy w 1529 roku starowiercy zwyciężyli został następcą poprzedniego dziekana Heinricha Bullingera. Ale już kilka miesięcy później nowowiercy mieli przewagę i syn dziekana Bullingera Heinrich, późniejszy następca Ulricha Zwingli zastąpił Aala na tym stanowisku. Aal uciekł i został plebanem w Baden koło Zyrychu. W 1536 roku immatrykulował na uniwersytet we Fryburgu Bryzgowijskim, gdzie był uczniem Henricusa Glareanusa . Dwa lata później został kaznodzieją w kolegiacie w Solothurn, kierownikiem szkoły łacińskiej i dyrektorem chóru. Znany był jako organista, lubiany jako kaznodzieja oraz chwalony przez swego nauczyciela Loritti jako muzyk. W 1544 roku został proboszczem.

Znaczenie


Aal jest obok Hansa Salata z Lucerny najbardziej uzdolnionym dramaturgiem starowierców w czasach reformacji w Szwajcarii. Jego Tragoedia Johannis des Täufers (pol. Tragedia Jana Chrzciciela) grali obywatele Solothurn w dniach 21 i 22 lipca 1549 roku na placu, każdego dnia cztery akty. Zbiór wszystkich wydarzeń związanych z tragicznym losem Jana Chrzciciela i końcową fazą jego życia pokazuje, jakim świadomym i utalentowanym był twórcą. Frapujące jest jak wspaniale została przedstawiona scena na dworze Heroda w przeciwieństwie do samotności na pustyni.

Dzieła (wybór)


  • Tragoedia Joannis des Heiligen vorlöuffers vnd Töuffers Christi Jesu..., wydane w Bernn przez Mathia Apiario 1549 roku.

Literatura


  • Oskar Eberle: Aal (Anguilla), Johannes. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). tom 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, strona 1.
  • Wilhelm Scherer: Aal, Johannes. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). tom 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, strona 1.

Linki