Johannes Hiltebrant


Johannes Hiltebrant (także Johannes Hildebrand; ur. między 1480 a 1482 w Schwetzingen; zm. w 1514 lub 1515 przypuszczalnie w Tybindze) - niemiecki nauczyciel humanistyczny i korektor. (wyznanie katolickie)

Życiorys


Hiltebrant immatrykulował w 1496 r. na uniwersytet w Heidelbergu, gdzie w 1497 r. nabył tytuł baccalaureus artium (bakałarz). Najpóźniej od 1503 do 1511 r. uczył jako zastępca rektora Georga Simlera w szkole łacińskiej w Pforzheim, która dzięki przeprowadzonej przez nich reformie lekcji języka łacińskiego w duchu Jakoba Wimpfelinga oraz wprowadzeniu prywatnego nauczania języka greckiego stała się istotna dla południowo-zachodniego humanizmu niemieckiego. W latach 1508-09 uczniem Hiltebranta i Simlera był Filip Melanchton. W 1507 r. Hiltebrant zastąpił Simlera jako korektor naukowy w drukarni Thomasa Anshelma. W 1511 r. przesiedlił się razem z Thomasem Anshelmem do Tybingi, gdzie 11 maja wstąpił na tamtejszy uniwersytet. W 1512 r. został magistrem artium i zajął się studiami prawniczymi. Będąc jeszcze w Pforzheim poznał Johannesa Reuchlina, który go nakłonił do studiowania języka hebrajskiego. Znajomość języka greckiego i hebrajskiego Hiltebranta oraz od 1513 r. współpraca Melanchtona pozwoliła Thomasowi Anshelmowi na drukowanie dzieł Reuchlina, przez co stał się najbardziej znaczącym drukarzem i wydawcą w Niemczech w XVI wieku. W 1514 r. Hiltebrant redagował »Epistolae clarorum virorum«, przy czym doszło do korespondencji z Reuchlinem. Korespondencja ta ukazuje go jako człowieka biorącego udział w naukowym życiu, krytycznego w kwestiach stylu, a nawet dbającego o dobry styl piszących w języku łacińskim humanistów.

Literatura


  • Horawitz, Adalbert: Hiltebrant, Johannes w: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 12 (1880), s. 405.
  • Mertens, Dieter: Hiltebrant, Johannes w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 9 (1972), s. 164.

Linki