Johannes Veit


Johannes Veit (do konwersji na katolicyzm (26.07.1810) nazywał się Jonas Veit; ur. 2 marca 1790 r. w Berlinie; zm. 18 stycznia 1854 r. w Rzymie) był niemieckim malarzem historycznym.

Genealogia


Ojciec Simon Veit (1754-1819), bankier; matka Dorothea Schlegel (1764-1839), córka Mosesa Mendelssohna (1729-1786); - ożenił się z Florą Ries.

Życiorys


Po rozwodzie rodziców Johannes Veit został z ojcem w Berlinie. Przez krótki czas uczył się zawodu kupca w Hamburgu u wujka Abrahama Mendelssohna-Bartholdy (1776-1821). Później zwrócił się ku malarstwu i w Dreźnie uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych.

Końcem 1810 r. został asystentem profesora Fischera w Wiedniu. W lutym 1811 r. wyjechał do Rzymu. Powodem tego były dzieła Gottlieba Schicka (1776-1812), którymi się fascynował. W Rzymie zaprzyjaźnił się z Johannem Friedrichem Overbeckiem (1789-1869) i stracił zainteresowanie pracami Schicka.

Spośród jego prac na uwagę zasługuje »Pokłon pasterzy« (Anbetung der Hirten) znajdujący się w katedrze św. Jadwigi w Berlinie.

Literatura


  • Veit Valentin: Veit, Johannes. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 39, Duncker & Humblot, Leipzig 1895, s. 534.