Josef Albers


Josef Albers (ur. 19 marca 1888 w Bottrop (Nadrenia Północna-Westfalia); zm. 25 marca 1976 w New Haven, (Connecticut)) – pochodzenia niemieckiego amerykański malarz, teoretyk sztuki, pedagog i przedstawiciel op-artu. Jego prace zaliczane są do sztuki konkretnej.

Genealogia


  • Ojciec: Lorenz, malarz.
  • Matka: Magdalena.
  • Ożenił się: w 1925 z Annelise (Anni) Fleischmann.

Życiorys


Josef Albers uczęszczał w latach 1902–05 i 1905–08 do seminarium nauczycielskiego w Büren, po czym uczył do 1913 w szkołach podstawowych w Bottrop, Dülmen i Stadtlohn. Zainspirowany przez Pieta Mondriana (1872–1944) namalował w 1913 pierwszy obraz abstrakcyjny. Po nauce w szkole sztuki w Berlinie (1913–15) i Szkole Rzemiosła Artystycznego w Essen (1916–19) studiował w Akademiach Sztuk Pięknych w Berlinie i Monachium (1919–20) u Franza von Stucka (1863–1928).

W 1920 uczęszczał na kurs w weimarskim Bauhausie prowadzony przez Johannesa Ittena (1888–1967). Tutaj zaczął malować na szkle i wykonał asamblaże. Po odejściu Johannesa Ittena uczył w warsztacie szklarskim w latach 1923–33 w Bauhausie, którym kierował Walter Gropius (1883–1969). Po odejściu w 1928 Gropiusa i Marcela Breuera (1902–1981) prowadził tamtejszą stolarnię. W 1925 przeprowadził się do Dessau, gdzie przeniesiono Bauhaus. Tutaj jego uczniem był Max Bill (1908–1994). W 1927 stworzył zespół 18 witraży w lipskim „Grassi Museum”, które zostały zniszczone w 1943 i zrekonstruowane w 2011. W 1930 został wicedyrektorem Bauhausu. W 1932 odbyła się pierwsza wystawa prac Josefa Albersa w Bauhausie obejmująca jego prace z lat 1926–32. Po zamknięciu Bauhausu w Dessau uczył od października 1932 w Berlinie. Gdy władzę przejęli naziści emigrował w 1933 z żoną do Stanów Zjednoczonych.

W Stanach Zjednoczonych pracował od listopada 1933 do 1949 w szkole Black Mountain College w Płn. Karolinie, gdzie uczyło wielu byłych asystentów Oskara Schlemmera (1888–1943). Od 1934 do 1936 Josef Albers był członkiem paryskiej grupy artystycznej „Abstraction-Création”. W 1935 odbył z żoną Anni ich pierwszą podróż na Kubę i do Meksyku. W sumie w Ameryce Łacińskiej byli 14 razy. Tamtejsza sztuka wywarła wpływ na jego późniejszą twórczość. W 1939 przyjął amerykańskie obywatelstwo. W 1950 przeniósł się na Uniwersytet Yale, gdzie w latach 1950–59 kierował departamentem sztuki. Tutaj stworzył cykl Hołd Kwadratowi (Homage to the Square). W swoich pracach analizował interakcje zachodzące pomiędzy barwami. W 1963 wyniki swoich badań opublikował w książce Interakcja Kolorów (Interaction of Color). W 1954 i 1955 uczył jako profesor gościnny w Hochschule für Gestaltung w Ulm.

Linki