Justus Claproth


Justus Claproth (ur. 28 grudnia 1728 r. w Kassel; zm. 20 lutego 1805 r. w Getyndze) - niemiecki prawnik uważany za odkrywcę recyklingu papieru. (wyznania ewangelickiego)

Genealogia


Ojciec Johannes Kaspar; matka Kunigunde Schneider; - ożenił się w Geismar w 1764 r. z Catharine z domu Böse.

Życiorys


Claproth studiował od 1748 r. w Getyndze jurysprudencję, w 1752 r. został sekretarzem miejskim. W 1754 r. doktoryzował się w Getyndze, w 1757 r. został członkiem wydziału prawniczego, w 1759 r. mianowano go profesorem nadzwyczajnym i w 1761 r. profesorem zwyczajnym prawa. Jednym z jego uczniów był Karl Friedrich Eichhorn (1781-1854).

W 1774 r. wydał książkę »Erfindung aus gedrucktem Papier wiederum neues zu machen und die Druckerfarbe völlig herauszuwaschen«, w której opisał zastosowanie starego papieru do produkcji nowego. Klej introligatorski usuwany był w gorącej wodzie, następnie przez 12 godzin usuwano czernidło drukarskie olejem terpentynowym i minerałami gliny (Argilla fullonum), po czym następowało 8-dniowe leżakowanie z dodatkiem wapna. Po dwugodzinnym mieleniu powstawał nowy materiał nadający się na papier.

Dzieła (wybór)


  • De poena rei cantumacis non respondentis secundum ius electorale Brunsv. Luneb. specialum de poena confessi et convicti. 1756.
  • Primae lineae iurisprudentiae extraiudicialis theoretico-practicae. 1760.
  • Justus Claproths kurze Vorstellung des Civil-Processes. 1768.
  • Unterricht vor Vormünder. 1773.
  • Erfindung aus gedrucktem Papier wiederum neues Papier zu machen. 1774.
  • "Einleitung in den ordentlichen bürgerlichen Proceß. 1779.
  • Abhandlung von Testamenten, Codicillen, Vermächtnissen und Fideicommissen. 1782.
  • Einleitung in sämtl. summarische Processe zum Gebrauch der practischen Vorlesungen. 1793.

Literatura


  • Theodor Muther: Claproth, Justus. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 4, Duncker & Humblot, Leipzig 1876, s. 274.
  • Toni Schulte: Claproth, Justus. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 3, Duncker & Humblot, Berlin 1957, ISBN 3-428-00184-2, s. 260.

Linki