Karl Friedrich von Gerok


Karl Friedrich von Gerok (ur. 30 stycznia 1815 w Vaihingen/Enz; zm. 14 stycznia 1890 w Stuttgarcie) - niemiecki teolog ewangelicki i poeta.

Genealogia


Przodkowie byli przeważnie teologami i urzędnikami; ojciec Christoph Friedrich von Gerok(1786-1865), w latach 1815-48 pastor w Stuttgarcie, później dziekan, w latach 1848-60 prałat w Ludwigsburgu; matka Charlotte Lenz (1794–1866); - ożenił się w Tybindze w 1844 roku z Caroline Friederike Sophie von Kapff (1827–1905); miał 6 synów i 3 córki, córka Sophie Gerok (1847–1930), wyszła za mąż za syna kompozytorki Josephine Caroline Lang, teologa i filozofa muzyki Heinricha Adolfa Köstlina; wnuczka Therese Köstlin (1877–1964), poetka.

Życiorys


Od 1821 roku uczęszczał do prywatnej szkoły a w latach 1823-32 gimnazjum Eberhard-Ludwigs-Gymnasium w Stuttgarcie, gdzie jego talent poetycki popierał Gustav Schwab. Przykładem dla niego był przede wszystkim Johann Wolfgang von Goethe. Posiadał również talent do rysowania i malowania, wykonał ilustracje do Fausta i do dzieł Szekspira. Uprawiał turystyką, jeździectwo, szermierkę, łyżwiarstwo i gimnastykę.

W latach 1832-1836 studiował teologię na ewangelickiej uczelni Evangelische Stift Tübingen u Ferdinanda Christiana Baura i Johanna Christiana Friedricha Steudela, historię poezji u Friedricha Theodora Vischera. Uczył go także David Friedrich Strauss, którego ”Leben Jesu” spowodował pierwszy konflikt z nim. W 1837 roku został wikariuszem, u boku swojego ojca w Stuttgarcie.

W październiku 1838 roku rozpoczął podróż edukacyjną przez Monachium, środkowe Niemcy, Berlin, Rugię, przez Hanower, Palatynat i latem 1839 roku wrócił do domu. Podczas tej podróży poznał Friedricha Wilhelma Josepha von Schellinga i Gotthilfa Heinricha von Schuberta.

W latach 1840-1844 był repetentem w Tübinger Stift.

Od 1844 roku był diakonem najpierw w Böblingen, od 1849 w Hospitalkirche i w Stiftskirche w Stuttgarcie. W latach 1852-1862 był archidiakonem w Stiftskirche i dziekanem diecezji krajowej, potem pastorem miejskim w Hospitalkirche i dziekanem diecezji miejskiem. W 1868 roku został kaznodzieją nadworny w Schlosskirche i członek konsystorza z tytułem i rangą prałata.

Znaczenie


Uważany jest za jednego z najwybitniejszych twórców kazań w swojej epoce. Z punktu widzenia literatury jego zasługą są kościelne poematy. Jego „Palmblätter“ (1857), które opublikował po długich oporach dopiero w wieku 42 lat, w 1900 roku zostało wydane po raz 400-setny.. Był najbardziej lubianym i czytanym poetą kościelnym. Gustav Schwab stawiał go jako poetę na równi z Ludwigiem Uhlandem i Eduardem Mörike.

Dzieła (wybór)


  • Predigten auf alle Fest-, Sonn- und Feiertage des Kirchenjahrs / 1. Stuttgart, 1856.
  • Predigten auf alle Fest-, Sonn- und Feiertage des Kirchenjahrs / 2 . Stuttgart, 1858.
  • Palmblätter. Stuttgart, ok. 1865.
  • Jugenderinnerungen. Bielefeld, 1876.
  • Trost und Weihe : Reden und Predigten. Stuttgart, 1890.
  • Der Heimat zu! Stuttgart, 1893.

Literatura


Linki