Klaus H. Kiefer


Klaus H. Kiefer (ur. w 1947 r.) jest emerytowanym niemieckim germanistą i literaturoznawcą.

Życiorys


Klaus H. Kiefer po zdanej maturze w Karlsruhe studiował w latach 1968–74 germanistykę i romanistykę na uniwersytetach w Heidelbergu, Paryżu i Monachium. W 1977 r. doktoryzował się u Waltera Müllera-Seidela (1918–2010) z zakresu nowożytnego literaturoznawstwa niemieckiego. Po przygotowaniu do zawodu nauczyciela i drugim egzaminie państwowym w 1979 r. był w latach 1980–82 lektorem Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej DAAD, później współpracownikiem na Katedrze Niemieckiego Literaturoznawstwa Nowożytnego i Dydaktyki Niemieckiej na uniwersytecie w Bayreuth. W 1989 r. habilitował się z niemieckiego literaturoznawstwa nowożytnego, w latach 1994–97 kontynuował praktykę szkolną, w 1997 r. został poza planowym profesorem, w latach 1996–2000 pracował w Katedrze Dydaktyki Języka Niemieckiego i Literatury na Uniwersytecie Ludwika Maksymiliana w Monachium, którą kierował od 2000 do 2012 roku. Klaus H. Kiefer jest założycielem i był długoletnim przewodniczącym Towarzystwa Carla Einsteina (Carl-Einstein-Gesellschaft/Société-Carl-Einstein (1985-2010)).

Dzieła (wybór)


  • Wiedergeburt und neues Leben : Aspekte des Strukturwandels in Goethes Italienischer Reise, 1978.
  • Recension einer Anzahl französischer satyrischer Kupferstiche : Text, Bild, Kommentar, 1988.
  • Cagliostro : Dokumente zu Aufklärung und Okkultismus, 1991.
  • Diskurswandel im Werk Carl Einsteins : ein Beitrag zur Theorie und Geschichte der europäischen Avantgarde, 1994.
  • Dada, konkrete Poesie, Multimedia : Bausteine zu einer transgressiven Literaturdidaktik, 1998.
  • Die visuelle Wende der Moderne : Carl Einsteins Kunst des 20. Jahrhunderts, 2003.
  • "Die famose Hexen-Epoche" : Sichtbares und Unsichtbares in der Aufklärung ; Kant, Schiller, Goethe, Swedenborg, Mesmer, Cagliostro, 2004.

Linki