Ludwig von Hofmann


Ludwig von Hofmann (ur. 17 sierpnia 1861 w Darmstadt; zm. 23 sierpnia 1945 Pillnitz koło Drezna) – niemiecki malarz i grafik. Jego prace łączyły elementy symbolizmu z secesją, ale są też pod wpływem innych ruchów artystycznych tego okresu jak historyzm, impresjonizm, ekspresjonizm i Nowa Rzeczowość (Neue Sachlichkeit, także Realizm Magiczny). (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


  • Ojciec : Karl (pruski tytuł szlachecki od 1882, 1827-1910), od 1872 heski minister, pruski mąż stanu.
  • Matka : Cornelia z domu Kekule (1835–97).
  • Wujek : Heinrich Hofmann (1824-1911), malarz, profesor w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie.
  • Rodzeństwo : Heinrich (1863–1921, generał), siostra Sophie (1854–93).
  • Ożenił się : w w Berlinie w 1899 z Eleonore z domu Kekule von Stradonitz (1878–1968, kuzynka).
  • Dzieci : adoptowana w 1935 córka Blandine von Wenden (zm. 1943).

Życiorys


Ludwig von Hofmann studiował początkowo prawo, ale wkrótce zmienił kierunek studiów i przeniósł się w 1833 do Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie, gdzie rozpoczął naukę malarstwa u Ernsta Juliusa Hähnela (1811–1891), którą kontynuował u Ferdinanda von Kellera (1842–1922) w Akademii Sztuk Pięknych w Karlsruhe i w 1889 w Académie Julian w Paryżu. Wpływ paryskich artystów pogłębiło spotkanie z Hansem von Maréesem (1837–1887) i włoskie doświadczenia. Od 1890 przebywał w Berlinie, gdzie w 1892 razem z Walterem Leistikowem (1865–1908), Franzem Skarbiną (1849–1910) i Maxem Liebermannem (1847–1935) założył grupę „Vereinigung der XI” (Zrzeszenie jedenastu), z której później powstała Secesja Berlińska. Ich wystawy, a w szczególności obrazy Ludwiga von Hofmanna wywoływały oburzenie publiczności z powodu jasnych kolorów.

Przyjaźnił się z Hugo von Hofmannsthalem (1874–1929), Mauricem Maeterlinckiem (1862–1949), a przede wszystkim z Gerhartem Hauptmannem(1862–1946). Od 1895 był stałym współpracownikiem czasopisma Pan, które założył Otto Julius Bierbaum (1865–1910) wspólnie z Juliusem Meierem-Graefe (1867–1935).

W 1903 został powołany do Arcyksiążęcej Saskiej Szkoły Sztuk Pięknych w Weimarze, gdzie zetknął się z kręgiem skupionym wokół Harryego Grafa Kesslera (1868–1937). Do jego uczniów należał tutaj Hans Arp (1887–1966). W latach 1916–31 był profesorem malarstwa monumentalnego w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie jako następca Hermanna Prella (1854–1922). W 1919 ozdobił malowidłami czytelnię w Deutsche Bücherei w Lipsku. W następnych latach preferował grafikę i litografię. Razem z Marcusem Behmerem (1879–1958) stworzył liczne ilustracje do dzieł m.in. Homera w tłumaczeniu Leopolda Zieglera (1881–1958), Johanna Wolfganga von Goethego (1749–1832), Gerharta Hauptmanna i innych.

W 1927 Ludwig von Hofmann podróżował do Norwegii, gdzie spotkał się z Edvardem Munchem (1863–1944). Kolejną podróż odbył w 1931 do Hiszpanii. W tym samym roku odszedł z Akademii w Dreźnie. Dwa lata później zamieszkał w Wasserpalais w Pillnitz koło Drezna, gdzie zmarł 23 sierpnia 1945.

Dzieła (wybór)


  • Jeździec na plaży (Reiter am Strand), ok. 1890.
  • Wiosna (Der Frühling), 1895.
  • Kobiety przy wodzie (Frauen am Wasser), 1899.
  • Tańce (Tänze), 1905.
  • Źródło (Die Quelle), 1913.
  • Lato (Der Sommer).

Literatura


  • Gertraude Lippold: Hofmann, Ludwig von w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 9, Duncker & Humblot, Berlin 1972, ISBN 3-428-00190-7, s. 458. (online).

Linki