Martin Becanus


Martin Becanus (znany także jako Verbeeck, van der Beeck; ur. 6 stycznia 1563 r. w Hilvarenbeeck (Północna Brabancja) jako Martin Schellekens; zm. 24 stycznia 1624 r. w Wiedniu) - jezuita, jeden z najbardziej znanych teologów kontrreformacyjnych. Był profesorem teologii na uniwersytetach w Moguncji, Würzburgu i Wiedniu.

Życiorys


Po ukończeniu gimnazjum Dreikronengymnasium oraz humanistycznych i filozoficznych studiów w Kolonii został magistrem artium i wstąpił 23 marca 1583 r. do zakonu jezuitów. Po ukończeniu studiów teologicznych uczył filozofii w Kolonii, później przez 22 lata teologii w Würzburgu, Moguncji i Wiedniu. Jako spowiednik w latach 1620-1623 Ferdynanda II (1578-1637) opowiadał się za łagodnym postępowaniem wobec protestantów i bronił cesarską postawę tolerancyjną wobec Wyznania augsburskiego w Austrii.

Becanus w swoich poglądach teologicznych zbliżony był do Franciszka Suáreza (1548-1617). Z powodu licznych pism polemicznych przeciw luteranom, kalwinistom i anglikanom uważany był przez nich za głównego przeciwnika. Prowadził spory m.in. z Friedrichem Balduinem (1575-1627) i Davidem Pareusem (1548-1622).

Dzieła (wybór)


  • Disputatio theologica de duplici praedestinatione, Calvinistarum desperata una, catholicorum orthodoxa altera. 1602.
  • Gemina Disputatio Contra Praecipuos Calvini Errores. 1604.
  • Qvaestiones Calvinisticae Contra Parevm. 1605.
  • Controversia Anglicana de postestate regis et pontificis. 1613.
  • Manuale controversiarum huius temporis. 1623.
  • Compendium manualis controversiarum. 1623.

Literatura


  • Karl Werner: Becanus, Martin. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 2, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, s. 199.
  • Wilhelm Kratz: Becanus, Martin. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, ISBN 3-428-00182-6, s. 686.
  • Friedrich Wilhelm Bautz: BECANUS, Martin. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 1, Bautz, Hamm 1975, s. 442.

ogiczne i portrety. (wyznania katolickiego)

Linki