Martin Hinrich Lichtenstein


Martin Hinrich Carl Lichtenstein (ur. 10 stycznia 1780 w Hamburgu; zm. 2 września 1857 na morzu między Korsør a Kilonią, pochowany w Kilonii) – niemiecki lekarz, badacz i zoolog. Był pierwszym dyrektorem Berlińskiego Ogrodu Zoologicznego. Jego imieniem nazwano bawolca esowatorogiego (Alcelaphus lichtensteinii).

Genealogia


  • Ojciec : Anton August Heinrich Lichtenstein (1753–1816), zoolog i bibliotekarz
  • Matka : Henriette Louise Berkhan (1755–1824)
  • Ożenił się : w 1815 z córką fabrykanta Hotho

Życiorys


Martin Hinrich Lichtenstein studiował medycynę w Jenie i Helmstedt. 26 kwietnia 1802 uzyskał tytuł doktora medycyny. Już w 1797 w Hamubrg poznał botanika Johanna Centuriusa von Hoffmannsegga (1766–1849), który zachęcił go do prac przyrodniczych. Martin Hinrich Lichtenstein towarzyszył na Przylądku Dobrej Nadziei gubernatorowi Kolonii Przylądkowej (ang. Cape Colony, niderl. Kaapkolonie) Janowi Willemowi Janssensowi (1762–1838) jako guwerner jego dzieci i lekarz domowy. Podczas pobytu na Przylądku w latach 1804–06 wolny czas poświęcał przeważnie zoologii i podejmował liczne podróże naukowe. Kiedy rozpoczęła się tam wojna z Anglią, wstąpił do armii holenderskiej jako chirurg. Po zdobyciu kolonii przez Anglików wrócił do Niemiec i mieszkał przemiennie w Brunszwiku, Getyndze i Jenie. Zaraz po założeniu uniwersytetu w Berlinie rozpoczął tam wykłady o przyrodzie, w 1811 został profesorem zoologii, w 1813 członkiem Pruskiej Akademii Nauk i w 1818 członkiem Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina (niem. Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina). W latach 1820/21, 1826/27 i 1840/41 był rektorem uniwersytetu.

W międzyczasie do Berlina przybył Johann Centurius Graf von Hoffmannsegg (1766–1849). Z jego inicjatywy i przy poparciu Wilhelma von Humboldta (1767–1835) powstało w Berlinie w 1809 muzeum zoologiczne (obecne Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie), któremu Hoffmannsegg podarował swoje bogate zbiory owadów. Po śmierci Johanna Illigera (1775–1813) Martin Hinrich Lichtenstein został w 1813 jego następcą na stanowisku dyrektora muzeum. Stanowisko to piastował do śmierci.

Od 1815 dom Martina Hinricha Lichtensteina w Berlinie stał się punktem spotkań intelektualistów. Będąc miłośnikiem muzyki był członkiem Akademii Śpiewaczej (Sing-Akademie) i utrzymywał kontakty z Carlem Friedrichem Zelterem (1758–1832), Carlem Friedrichem Rungenhagenem (1778–1851) i Carlem von Weberem (1786–1826)

W 1841 Martin Hinrich Lichtenstein przekonał króla Prus Fryderyka Wilhelma IV (1795–1861) do założenia Berlińskiego Ogrodu Zoologicznego na terenie królewskiej bażanciarni. 1 sierpnia 1844 otworzono Ogród Zoologiczny, którego pierwszym dyrektorem został Lichtenstein. Po jego śmierci stanowisko dyrektora objął Wilhelm Carl Hartwig Peters (1815–1883).

Dzieła (wybór)


  • Nachrichten von Teneriffa. Ein Fragment aus dem Tagebuche des Hrn. Dr. Lichtenstein auf der Reise von Amsterdam nach dem Vorgebirge der guten Hofnung 1802. Industrie-Comptoirs, Weimar 1806.
  • Über die Beetjuanas. Als Nachtrag und Berichtigung zu Barrows Auszug aus Trüters Tagebuch einer Reise zu den Buschwanas. Industrie-Comptoirs, Weimar 1807.
  • Reisen im südlichen Afrika in den Jahren 1803, 1804, 1805 und 1806. 2 tom, Salfeld, Berlin 1811.
  • Darstellung neuer oder wenig bekannter Säugethiere in Abbildungen und Beschreibungen von 65 Arten auf 50 colorirten Steindrucktafeln, nach den Originalen des Zoologischen Museums der Universität Berlin. Lüderitz, Berlin 1827/34.
  • Zur Geschichte der Sing-Akademie in Berlin. Nebst einer Nachricht über das Fest am funfzigsten Jahrestage ihrer Stiftung und einem alphabetischen Verzeichniss aller Personen, die ihr als Mitglieder angehört haben. Trautwein, Berlin 1843.

Literatura


Linki