Melchior Volmar


Melchior Rufus Volmar (także Melior Volmarius; ur. w 1497 w Rottweil (Wirtembergia); zm. 1 sierpnia 1560 r. w Isny im Allgäu (Badenia-Wirtembergia)) - wirtemberski prawnik, filolog i humanista. (wyznania katolickiego, od ok. 1534 r. ewangelickiego)

Życiorys


Od 1514 r. studiował w Tybindze, gdzie w 1516 r. otrzymał tytuł bakalaureata i poznał tam Filipa Melanchtona (1497-1560). Od 1520 r. studiował język grecki na uniwersytecie w Paryżu, w 1522 r. został magistrem, po czym sam tam uczył przez trzy lata swoich ziomków. Od 1527 r. uczył w szkole w Orleanie i od 1530 r. na uniwersytecie w Bourges. Jego uczniami w Orleanie i Bourges byli m.in. Jan Kalwin (1509-1564) i Teodor Beza (1519-1605). W 1530 lub 1531 r. ożenił się z Margarethą z Isny. W maju 1535 r. musiał opuścić Francję z powodu prześladowań protestantów oraz królewskiego dekretu religijnego i udał się przez Bazyleę, Zurych i St. Gallen do teścia, do Isny. 4 grudnia 1535 r. powołano go na uniwersytet w Tybindze, gdzie początkowo wykładał prawo, a od 1541 r. język grecki i łaciński. W Tybindze jego uczniem był David Chytraeus (1530-1600). Volmar korespondował z Johannem Heinrichem Bullingerem (1504-1575), Ambrosiusem Blarerem (1492-1564), Joachimem Vadianem (1484-1551), Pierrem Viretem (1511-1571), Wolfgangiem Musculusem (1497-1563), Henricusem Glareanusem (1488-1563), Joachimem Camerariusem (1500-1574) i innymi. Z powodu choroby przeszedł w 1556 r. na emeryturę i w 1557 r. zamieszkał w Isny, gdzie zmarł 1 sierpnia 1560 roku.

Literatura


  • Theodor Schott: Volmar, Melchior Rufus. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 40, Duncker & Humblot, Leipzig 1896, s. 270.
  • Helmut Feld: Melchior Volmar. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 12, Bautz, Herzberg 1997, ISBN 3-88309-068-9, s. 1588-1591.

Linki


  • Kathrin Utz Tremp: Volmar, Melchior, w: Historisches Lexikon der Schweiz (HLS).
  • Portrety, w: Digitaler Portraitindex (Dargestellte).