Michaił Bakunin


Michaił Aleksandrowicz Bakunin (ros. Михаи́л Алекса́ндрович Баку́нин; ur. 30 maja 1814 w Priamuchinie k. Torżoka; zm. 1 lipca 1876 w Bernie) - rosyjski myśliciel, panslawista, rewolucjonista i organizator ruchu anarchistycznego.

Bakunin pochodził z rosyjskiej rodziny szlacheckiej. Był oficerem artylerii i nauczycielem matematyki. Przebywając w Europie Zachodniej poznał wielu rewolucjonistów. W 1848 r. brał udział w powstaniach w Paryżu, Pradze i Dreźnie. Po stłumieniu powstania majowego w Dreźnie został ujęty i internowany. Spędził 8 lat w więzieniu i 4 lata przebywał na zesłaniu na Syberii, z którego udało mu się zbiec. Jego aktywność rewolucyjna koncentrowała się w istocie na podzielonej między zaborców Polsce i nowo powstałych Włochach.

Rozwinął ideę kolektywnego anarchizmu. W I Międzynarodówce był główną postacią "przeciw autorytetom" i był skonfliktowany z Karolem Marksem co doprowadziło do podziału I Międzynarodówki i jednocześnie do odłączenia się ruchu anarchistycznego od komunistycznego ruchu i socjaldemokracji.

Literatura


  • Hanna Temkinowa: Bakunin i antynomie wolności, Warszawa 1964.

Linki