Nicolas Guibal


Nicolas Guibal (ur. 29 listopada 1725 w Lunéville; zm. 3 listopada 1784 w Stuttgarcie) – pochodzenia francuskiego wirtemberski malarz nadworny. Jego główne dzieła to malowidła sufitowe w zamku Solitude (Schloss Solitude) i Monrepos w Ludwigsburgu oraz w łaźniach w Schwetzingen.

Podczas pobytu w Rzymie w latach 1750–52 był uczniem Antona Raphaela Mengsa (1728–1779). W 1754 został malarzem nadwornym księcia wirtemberskiego Karola Eugeniusza (1728–1793), ale dopiero w 1755 przybył do Stuttgartu. Od 1761 był profesorem w Akademii Sztuk Pięknych, od 1774 wykładał w Hohe Karlsschule. Jego uczniami byli Johann Heinrich von Dannecker (1758–1841), Heinrich Friedrich Füger (1751–1818) i Philipp Friedrich von Hetsch (1758–1838).

Genealogia


  • Ojciec : Barthelémy (1699–1757), rzeźbiarz i architekt na dworze lotaryńskim
  • Ożenił się : z Reginą Christiane Jul Gröber (zm. 1799)
  • Dzieci : 3 synów i 3 córki

Literatura


  • August Wintterlin: Guibal, Nicolas w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 10, Duncker & Humblot, Leipzig 1879, s. 102–104.
  • Max Schefold: Guibal, Nicolas w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 7, Duncker & Humblot, Berlin 1966, ISBN 3-428-00188-5, s. 296 f. (online).

Linki