Paul Grützner


Paul von Grützner (wirtemberski tytuł szlachecki od 1900; ur. 30 kwietnia 1847 w Festenbergu (obecnie Twardogóra na Dolnym Śląsku); zm. 29 lipca 1919 w Bernie) – niemiecki fizjolog.

Genealogia


Ojciec Ferdinand, radca w sądzie okręgowym; matka Emma Staats; - ożenił się w 1883 z Stephanie Ziegler; miał 2 synów i córkę.

Życiorys


Paul Grützner ukończył gimnacjum »St.-Elisabeth-Gymnasiums« we Wrocławiu, po czym studiował medycynę na uniwersytetach we Wrocławiu (1865-1867), Würzburgu (1867-1868) i Berlinie (1868-1869). W 1870 r. zdał w Berlinie egzamin państwowy i otrzymał tam tytuł doktora medycyny. W latach 1870-1875 był asystentem Rudolfa Heidenhaina w »Instytucie Fizjologii« we Wrocławiu, w 1875 r. habilitował się i został docentem, a w 1881 r. profesorem nadzwyczajnym. W latach 1881-84 był profesorem zwyczajnym fizjologii na uniwersytecie w Bernie, od 1884 do 1916 r. kierował katedrą fizjologii w Tybindze, gdzie w 1900/01 piastował również urząd rektora. Po przejściu na emeryturę przeprowadził się w 1916 r. do Berna.

Większość jego prac dotyczyła fizjologii układu trawienia. Jako uczeń Heidenhaina popierał jego hipotezę, że pepsyna tworzona jest w gruczołach błony śluzowej żołądka, a kwas solny w gruczołach okładzinowych. Badał właściwości enzymów trawiennych, ich występowanie w moczu i motorykę żołądka i jelita. Razem z Heidenhainem udowodnił wzrost ciśnienia krwi i zwężenie naczyniowe po podrażnieniu trzewi. Badał także przemianę materii w mięśniach i fizjologiczne właściwości czerwonych i białych włókien mięśni.

W 1892 r. był promotorem Karla Ludwiga Bonhoeffera.

Dzieła (wybór)


  • Neue Untersuchungen über die Bildung und Ausscheidung des Pepsins : eine physiologische Abhandlung, 1875.
  • Physiologie der Stimme und Sprache, 1879.
  • Handbuch der Physiologie der Bewegungsapparate. Physiologie der Stimme und Sprache ; specielle Bewegungslehre, 1879.
  • Ein Wort über die erregende Wirkung des Alkohols, 1903.

Literatura


  • Erich Dangschat: Grützner, Paul von. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 7, Duncker & Humblot, Berlin 1966, ISBN 3-428-00188-5, s. 207.

Linki