Rüdiger Schleicher


Rüdiger Schleicher (ur. 14 stycznia 1895 r. w Stuttgarcie; stracony 23 kwietnia 1945 r. w pobliżu więzienia Zellengefängnis Lehrter Straße w Berlinie) - niemiecki prawnik, pionier prawa lotniczego i bojownik ruchu oporu przeciw nacjonalizmowi. (wyznania ewangelickiego)

Życiorys


Schleicher pochodził ze starej wirtemberskiej rodziny. Jego dziadek Friedrich von Rüdinger był prezydentem królewskiego rządu. Rüdiger Schleicher ożenił się z Ursulą Bonhoeffer (1902-1983), córką Karla Bonhoeffera (1868-1948). Jego szwagrami byli m.in. bracia Klaus (1901-1945) i Dietrich Bonhoeffer (1906-1945),

Schleicher studiował prawoznawstwo i w 1923 r. doktoryzował się w Tybindze dysertacją o międzynarodowym prawie lotniczym. Po działalności w wirtemberskiej służbie państwowej i w Niemiecko-Amerykańskiej Komisji Rozjemczej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych został w 1927 r. urzędnikiem w Ministerstwie Transportu Rzeszy. W 1933 r. przeniesiono go do Ministerstwa Lotnictwa Rzeszy. Tam kierował od 1935 r. działem prawniczym. 14 sierpnia 1939 r., dwa tygodnie po wybuchu wojny, został zwolniony z kierowniczego stanowiska i przeniesiony jako referent do urzędu lotnictwa. Rząd odrzucił jego zawartą w publikacjach i wykładach propozycję stosowania reguł prawa międzynarodowego, paktu paryskiego (Pakt Brianda-Kellogga) i konwencji haskiej w bieżących postępowaniach. Od 1939 r. jako profesor honorowy kierował Instytutem Prawa Lotniczego Uniwersytetu Berlińskiego i wydawaniem czasopisma Archiv für Luftrecht. Instytut w przyszłości został wykorzystany do konspiracyjnych spotkań ruchu oporu.

W przypadku, gdyby udał się zamach na Hitlera 20 lipca 1944 r. (Operacja Walkiria) jego zadaniem byłaby reorganizacja ruchu lotniczego. Po nieudanym zamachu został aresztowany 4 października 1944 roku. 2 lutego 1945 r. został skazany na karę śmierci przez Trybunał Ludowy (niem. Volksgerichtshof (VGH)). W nocy z 22 na 23 kwietnia 1945 r. został rozstrzelany razem z 12 współwięźniami, wśród których był m.in.: Klaus Bonhoeffer.

Dzieła (wybór)


  • Luftverkehrsgesetz. 1933.
  • Recht der Luftfahrt. 1937, razem z Friedrichem Reymannem.

Literatura


Linki