Simon Musäus


Simon Musäus (znany także jako: Musaeus, Meusel i Muslik; ur. 25 marca 1521 r. lub w 1529 r. (wg ADB) w Vetschau/Spreewald; zm. 11 lipca 1576 r. lub 11 lipca 1582 r. (wg ADB) w Mansfeld) - niemiecki teolog luterański i reformator.

Życiorys


Simon Musäus pochodził z serbołużyckiej rodziny chłopskiej. Po ukończeniu szkoły łacińskiej w Cottbus studiował od 1543 r. na uniwersytecie we Frankfurcie na Odrą u Georgiusa Sabinusa (1508-1560 ) i w latach 1545-1547 w Wittenberdze u Filipa Melanchtona (1497-1560). Dzięki poparciu Melanchtona uczył w latach 1547-1549 języka greckiego w Sebaldsschule (szkoła przy kościele St. Sebald) w Norymberdze. Po ordynacji w Berlinie objął w 1549 r. urząd pastora w Fürstenwalde/Spree. Z powodu zawartego małżeństwa został w 1551 r. wypędzony przez biskupa Lebus (pol. Lubusz). W latach 1552-1554 pracował jako kaznodzieja w Crossen skąd musiał odejść po skrytykowaniu podczas kazania rady miasta.

Po śmierci Ambrosiusa Moibanusa (1494-1554) powołano go w styczniu 1554 r. jako pastora do Wrocławia, do kościoła St. Elisabeth (kościół św. Elżbiety). W tym samym roku nabył tytuł doktora teologii w Wittenberdze. Jako gorliwy przeciwnik Interim augsburskiego i tutaj długo nie zabawił i w 1557 r. został zdymisjonowany. W tym samym roku odprawiał nabożeństwa w Gotha, a później w Eisfeld.

Od 1558 do 1561 r. był profesorem w Jenie. W 1559 r. współredagował Weimarer Konfutationsbuch. W 1561 r. został następcą Alberta Hardenberga (1510-1574) w Bremie, od 1563 do 1566 r. był kaznodzieją nadwornym w Schwerinie i w latach 1566-1568 superintendentem w Gerze. Jako pastor w Toruniu (niem. Thorn) zaatakował katolików i po dwóch latach musiał zostać zdymisjonowany przez radę miasta za namową biskupa Chełmna (niem. Culm) i na poleceniem króla Polski.

W latach 1570 -1574 był generalnym superintendenta Coburga. Po dwuletniej przerwie powołano go do Soest, ale w 1579 r. musiał miasto opuścić po kolejnym sporze z radą miasta. W 1580 r. został generalnym superintendentem w Mansfeld, gdzie zmarł.

Dzieła (wybór)


  • Sermon von der Verklärung Christi. 1555.
  • Ausslegung des ersten Psalms, darin gründtlich vnd getrewlich gewarnet wird für des Schwenckfelds Geistloser wüterey vnd Teufflischer schwermerey ... 1556.
  • Christliche Erklärung des Vaterunser. 1558.
  • Disputatio contra vulgatam evangelii definitionem ... 1560.
  • De Bremensi Sedicione Exicitata A Sacramentariis. 1562.
  • Vier Christliche und Tröstliche Sermon, von dem Hochwirdigen Sacrament des Leibs und Bluts Jesu Christi. 1565.
  • Catechismus. 1571.
  • Postilla, Das ist Außlegung aller Episteln, so durchs gantze Jar an Sontagen vnd namhafftigen Feyertagen in der Kirchen vblich vnd gebreuchlich sind. 1573.
  • Richtige vnd Reine Auslegung des Ersten Buchs Mosy : von den dreyen Grossmechtigen Reichen, Nemlich, der Natur durch Schepffung: des Teuffels durch Adams Fall: vnd Christi durch offenbarung des Euangelij. 1576.
  • Speculationischer Teuffel. 1579.

Literatura


  • Adolf Schimmelpfennig: Musäus, Simon. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 23, Duncker & Humblot, Leipzig 1886, s. 91.
  • Ingeborg Dorchenas: MUSÄUS, Simon (Meusel). W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 6, Bautz, Herzberg 1993, ISBN 3-88309-044-1, s. 376-380.

Linki