Simon Sechter


Simon Sechter (ur. 11 października 1788 we Frymburku nad Vltavou (niem. Friedberg) w Czechach; zm. 10 września 1867 w Wiedniu) – austriacki teoretyk muzyki, pedagog muzyczny, organista, dyrygent i kompozytor. (wyznanie katolickie)

Genealogia


Ojciec Jakob (1753–1827); matka Eva Maria Pesenböck (1744–98); miał 11 rodzeństwa; – ożenił się w 1816 z Kathariną Heckmann (ok. 1792–1861?) z Akwizgranu (niem. Aachen); miał 8 dzieci, z których część zmarła bardzo wcześnie.

Życiorys


Sechter uczęszczał do szkoły parafialnej we Frymburku nad Vltavou, gdzie pierwszych lekcji muzyki udzielił mu tamtejszy chórmistrz Johann Nepomuk Maxandt (1750–1838). W 1802 r. został pomocnikiem szkolnym w szkole parafialnej, w 1803 r. zdał w Linz egzamin nauczycielski i od 1804 r. pracował jako nauczyciel prywatny w Wiedniu. Tutaj brał lekcje kontrapunktu u bliżej nieznanego muzyka o nazwisku Hartmann i gry na fortepianie u Leopolda Koželuha (1752–1818). Jako samouk uczył się teorii muzyki z pism Friedricha Wilhelma Marpurga (1718–1795), Johanna Philippa Kirnbergera (1721–1783) i Johanna Georga Albrechtsbergera (1736–1809). W latach 1812–25 pracował jako nauczyciel muzyki w wiedeńskiej placówce dla niewidomych.

Dzięki pośrednictwu Maximiliana Stadlera (1748–1833) otrzymał w 1824 r. posadę drugiego organisty dworskiego, a w następnym roku został pierwszym organistą. Równocześnie przez 10 lat uczył gry na fortepianie w konwikcie dla chłopięcych śpiewaków dworskich. Od 1851 r. aż do śmierci był profesorem basu generalnego i kontrapunktu w Konserwatorium Towarzystwa Przyjaciół Muzyki (niem. Konservatorium der Gesellschaft der Musikfreunde) w Wiedniu.

Sechter skomponował ponad 8000 dzieł, wśród nich są utwory kościelne, fortepianowe, organowe oraz muzyka świecka i kameralna. W prowadzonym od 9.11.1849 do 20.4.1867 Dzienniku muzycznym (Musikalisches Tagebuch) zapisał ponad 4000 fug i innych mniejszych kompozycji. Po śmierci Albrechtsbergera uważany był za czołowego nauczyciela kontrapunktu i teorii muzyki w Wiedniu. Jego książka Die Grundsätze der musikalischen Komposition (3 tomy, 1853/54) wywarła silny wpływ na kolejnych teoretyków muzyki.

Jego uczniami byli m.in. Franz Schubert (1797–1828), Franz Lachner (1803–1890), Theodor Kullak (1818–1882), Sigismund Thalberg (1812–1871) i Anton Bruckner (1824–1896).

Literatura


  • Eusebius Mandyczewski: Sechter, Simon w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 33, Duncker & Humblot, Leipzig 1891, s. 511.
  • Marion Brück: Sechter, Simon w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 24, Duncker & Humblot, Berlin 2010, ISBN 978-3-428-11205-0, s. 110.

Linki