Thomas Ittig


Thomas Ittig (ur. 31 października 1643 roku w Lipsku, zm. 7 kwietnia 1710 roku tamże) - niemiecki teolog luterański.

Genealogia


Ojciec Johannes Ittig, lekarz i profesor w Lipsku; matka Sabina Elisabeth, córka teologa Thomasa Weinricha (1587–1629); - ożenił się 16.05.1685 roku z Sophią Elisabeth (zm. 19.12.1686) wdową po Johannie Sigmundzie Sulzbergerze i córką radcy i syndyka miejskiego Antona Güntera Bötschena; szwagier Christian Ludovici (1663-1732); małżeństwo było bezdzietne.

Życiorys


Thomas Ittig uczęszczał do szkoły Nikolaischule w Lipsku, w 1660 roku wstąpił na uniwersytet lipski, gdzie został bakalaureatem filozofii. Kontynuował studia na uniwersytecie w Rostocku i 20 stycznia 1663 roku otrzymał tytuł magistra filozofii, a 20 sierpnia tegoż roku habilitował się na uczelni w swoim rodzinnym mieście.

W 1664 roku odbył podróż edukacyjną na uniwersytet do Strasburga. Od 1666 roku pracował przez dwa lata jako prywatny nauczyciel w Dreźnie. W 1670 został asesorem na wydziale filozoficznym uniwersytetu lipskiego, 30 grudnia kaznodzieją w kościele Johanneskirche (Kościół Jana w Lipsku), gdzie 30 stycznia 1671 roku był ordynowany. 25 maja 1674 roku przeszedł do kościoła Thomaskirche (Kościół Tomasza) jako subdiakon, a w 1675 został diakonem i kaznodzieją przy nieszporach jak również w 1685 diakonem i kaznodzieją piątkowym.

28 października 1697 roku otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego, a 3 marca 1698 zwyczajnego na wydziale teologicznym na uniwersytecie w Lipsku. 22 listopada 1699 roku został pastorem i superintendentem w Lipsku, a 9 listopada tegoż roku doktorem teologii. Był także asesorem lipskiego konsystorza i kanonikiem w Miśni. W latach 1702-1706 był dziekanem wydziału teologicznego.

Znaczenie


Ittig był w swoim czasie z pewnością znaczącym uczonym w dziedzinie badań historyczno-kościelnych, które obejmowały pierwsze sześć stuleci chrześcijaństwa. Jego dzieła były czytane, cytowane i cenione daleko poza granicami Niemiec. Wśród nich znajdują się bibliograficzne podręczniki jak również rozprawa De bibliothecis et catenis patrum (Leipzig 1707). Jego ważnym dziełem jest także traktat na temat historii herezji De haeresiarchis aevi apostolici & apostolico proximi, seu primi & secundi a Christo nato seculi dissertatio (Leipzig 1690). Przede wszystkim uzyskał znaczenie w sporze dotyczącym terminizmu. Jako luterański ortodoksyjny teolog był otwarcie nastawiony na pietystyczne dążenia i polemizował w latach 1700—1709 w dyskusji teologicznej z Adamem Rechenbergiem nad pytaniem: "czy przez Boga jest człowiekowi z góry wyznaczony czas na nawrócenie". Bronił przy tym luterańskiej tezy, że "wszystkim grzesznikom drzwi łaski są otwarte aż do śmierci".

Dzieła (wybór)


  • Bibliotheca Patrum apostolicorum graeco-latina. 1699.
  • Operum supplementum. 1699.
  • De synodi carentorensis à Reformatis in gallia Ecclesiis A. 1631 celebratae dissertatis theologica-historica. 1705.
  • De Montium Incendiis. 1671.
  • De bibliothecis et catenis Patrum. 1707.
  • Historiae Ecclesiasticae … A Christo Nato Seculi Selecta Capita: Praemissa Est Ejusdem De Scriptoribus Histori Ecclesiastic ̨Recentioribus Dissertatio. 1709 Bd. 1.

Literatura


  • Lechler, Gotthard, „Ittig, Thomas“, w Allgemeine Deutsche Biographie tom 14 (1881), strony 645-646.

Linki