Uwe Johnson


Uwe Johnson (ur. 20 lipca 1934 w Kamieniu Pomorskim; zm. prawdopodobnie w nocy z 23 lutego na 24 lutego 1984 w Sheerness on Sea, Anglia) był niemieckim pisarzem należącym do Grupy 47. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


Ożenił się w 1962 r. z Elisabeth Schmidt, z którą rozstał się w 1978; miał córką.

Życiorys


Johnson był synem rolnika i urzędnika ministerialnego. Do czwartej klasy uczył się w szkole w Anklam, następnie do stycznia 1945 w szkole niemieckiej w Kościanach (niem. Kosten) koło Poznania. W kwietniu 1945 r. rodzina schroniła się u krewnych w Recknitz koło Güstrow, gdzie przebywała do 1946 roku. Ojciec Johnsona został aresztowany przez Sowietów i deportowany do Związku Radzieckiego, gdzie zmarł w 1947. Matka przeprowadziła się z Uwe i jego pięć lat młodszą siostrą do Güstrow. Tam w 1952 r. zdał egzamin dojrzałości w John-Brinckman-Oberschule. W latach 1947–49 był w Güstrow członkiem ewangelickiego kręgu młodzieżowego skupionego wokół teologa Gerharda (Ernst) Bosinskiego (1911–1985).

Od 1952 do 1956 r. studiował germanistyką w Rostoku i Lipsku. Z powodu ostrej polemiki w maju 1953 r. z kierownictwem Wolnej Młodzieży Niemieckiej (Freie Deutsche Jugend, FDJ) został relegowany z uniwersytetu w Rostoku, po czym po powstaniu 17 czerwca 1953 r. ponownie dopuszczony do studiowania. Jesienią 1954 r. przeniósł się na uniwersytet w Lipsku, aby studiować u Theodora Fringsa i Hansa Mayera. W 1956 r. ukończył studia pracą o fragmencie powieści Ernsta Barlacha Der gestohlene Mond.

Uwe Johnson napisał podczas studiów swoją pierwszą książkę Ingrid Babendererde. Reifeprüfung 1953, która nie znalazła żadnego wydawcy. Po ucieczce w 1956 r. matki do Berlina Zachodniego pozostał początkowo w Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD), ale w 1959 r. również przeprowadził się do Berlina Zachodniego. W tym samym roku opublikował powieść Mutmassungen über Jakob w wydawnictwie Suhrkamp Verlag, które w 1957 r. odrzuciło wydanie Ingrid Babendererde. Reifeprüfung 1953 i opublikowało ją dopiero w 1985 roku.

W 1962 r. przebywał, dzięki stypendium Villa Massimo w Rzymie. Od 1966 do 1968 r. żył w Nowym Jorku, gdzie pracował w wydawnictwie Harcourt, Brace & World jako lektor podręczników szkolnych. Drugi rok w Nowym Jorku spędził dzięki fundacji Rockefeller Foundation. Od 1967 do 1975 r. łączyły go przyjacielskie stosunki z teoretykiem politycznym i filozofką Hannah Arendt. Jej rysy nosi postać powieści Gräfin Seydlitz. W tym czasie pracował także nad powieścią Jahrestage, której 4 tomy ukazały się w 1970, 1971, 1973 i 1983.

Od 1969 r. był członkiem P.E.N.-Zentrums der Bundesrepublik Deutschland i Akademii Sztuki w Berlinie Zachodnim, której wiceprezydentem został w 1972 roku. W 1971 r. otrzymał nagrodę Georg-Büchner-Preis. Od 1974 r. Johnson mieszkał w Sheerness on Sea na wyspie Sheppey, w hrabstwie Kent, w Anglii. W 1977 r. został członkiem Niemieckiej Akademii Języka i Poezji (niem. Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung). W 1979 r. był docentem w ramach frankfurckich wykładów z poetyki, co w 1980 r. zaowocowało książką Begleitumstände.

Uwe Johnson zmarł z 23 lutego na 24 lutego 1984 w Sheerness on Sea w wyniku ataku serca.

Dzieła (wybór)


  • Mutmassungen über Jakob, 1959.
  • Das dritte Buch über Achim, 1962.
  • Karsch, und andere Prosa, 1964
  • Zwei Ansichten, 1965.
  • Jahrestage. Aus dem Leben von Gesine Cresspahl, 4 tomy, 1970, 1971, 1973, 1983.
  • Eine Reise nach Klagenfurt, 1974.
  • Berliner Sachen, 1975.
  • Ein Schiff, 1979.
  • Ein unergründliches Schiff, 1979.
  • Begleitumstände. Frankfurter Vorlesungen, 1986.
  • Wo ist der Erzähler auffindbar - Gutachten für Verlage 1956-1958, 1992.

Literatura


  • Raimund Fellinger (Hrsg.): Uwe Johnson. Suhrkamp, Frankfurt am Main 1992, ISBN 3-518-11821-8.
  • Eberhard Fahlke: Die Katze Erinnerung. Uwe Johnson - Eine Chronik in Briefen und Bildern, 1994.

Linki