Valerius Andreas


Valerius Andreas (ur. 27 listopada 1588 r. w Dessel (Brabancja) jako Walter Driessens ; zm. 29 marca 1655 r. w Leuven) - niderlandzki historyk literatury, hebraista i prawnik.

Życiorys


Valerius Andreas studiował w Douai. Dalsze życie spędził w Leuven. W 1611 został profesorem języka hebrajskiego na uniwersytecie w Leuven. 22 listopada 1621 r. promował się na doktora prawa. W 1628 r. został profesorem języka hebrajskiego i prawa, a od 1636 r. był także bibliotekarzem.

Jego najważniejsze pisma związane są z historią literatury i pierwsze z nich ukazało się w 1607 r. pt. »Catalogus Clarorum Hispaniae Scriptorum, qui latine disciplinas omneshumanitatis, Jurisprudentiae, Philosophiae, Medicinae ac Theologiae illustrando etiam trans Pyrenaeos evulgati sunt. Nunc primum ex omnibus Nundinarum Catalogis ac Bibliothecis diligenter collectus«. Przy redagowaniu jego głównego działa »Bibliotheca Belgica« brała także udział Anna Maria von Schürmann (1607-1678). Praca ta stała się podstawą belgijskich biografii.

Dzieła (wybór)


  • Catalogus Clarorum Hispaniae Scriptorum, qui latine disciplinas omneshumanitatis, Jurisprudentiae, Philosophiae, Medicinae ac Theologiae illustrando etiam trans Pyrenaeos evulgati sunt. Nunc primum ex omnibus Nundinarum Catalogis ac Bibliothecis diligenter collectus. 1607.
  • Imagines Doctorum Virorum e variis gentibus Elogiis brevibus illustratae. 1611.
  • Collegii Trilinguis Buslidiani in Academia Lovaniensi exordia et progressus et linguae Hebraicae encomium. 1618.
  • Bibliotheca Belgica, de Belgis vita scriptisque claris, Praemissa Topographia Belgii totius seu Germaniae inferioris descriptione. 1623, drugie wydanie 1643..

Literatura


  • Kelchner, Ernst: Andreas, Valerius. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 1, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, s. 449-450.