Wilhelm Bidembach


Wilhelm Bidembach (znany także jako Wilhelm Bidenbach; ur. 2 listopada 1538 r. w Brackenheim; zm. 6 kwietnia 1572 r. w Bebenhausen) - niemiecki teolog luterański.

Genealogia


Ojciec Johann Bidembach, w 1534 r. przyjechał razem z księciem Ulrykiem Wirtemberskim (1487-1550) do Wirtembergii i jako sołtys pomagał wprowadzić Reformację w Brackenheim; matka Elisabeth, córka Eckarta von Petershaina z Ulrichstein i Gertrudy von Roßdorff; bracia Eberhard (1528-97, ożenił się z Sophie, córką Johannesa Brenza (1499-1570)) i Balthasar (1533-1578); - ożenił się z Kathariną Schenk; dzieci 3 synów i 2 córki.

Życiorys


Bidembach ukończył szkołę łacińską (obecnie Eberhard-Ludwigs-Gymnasium) w Stuttgarcie, po czym studiował od 30 kwietnia 1552 r. teologię na uniwersytecie w Tybindze. We wrześniu 1553 r. otrzymał tytuł bakalaureata, a 12 lutego 1556 r. został magistrem artium.

Od 6 sierpnia 1558 r. prowadził wykłady na uniwersytecie w Tybindze. W 1559 r. został pastorem w kościele św. Leonarda (niem. St.-Leonhard-Kirche) w Stuttgarcie. Po wielkim gradobiciu w 1562 r. razem ze swoim kolegą Matthäusem Alberem (1495-1570) głosił kazania przeciw księdzu z Esslingen am Neckar Thomasowi Naogeorgowi (1508-1563), który obwiniał o nie czarownice i żądał surowego ich ukarania. W 1563 r. nabył tytuł doktora teologii. Później został pierwszy pastorem w katedrze Stiftskirche w Stuttgarcie, gdzie współpracował z Johannesem Brenzem (1499-1570), oraz radcą książęcym i kościelnym. W 1569 r. proponowano mu również profesurę na uniwersytecie w Strasburgu, ale nie zgodził się na jego zwolnienie z dotychczasowych stanowisk książę Wirtembergii.

Podobnie jak jego brat Balthasar cierpiał na melancholię. W czasie pobytu u brata 6 kwietnia 1572 r. spadł z wieży w Bebenhausen. Mówiono wówczas o niefortunnym przypadku, ale pojawiały się również głosy o samobójstwie.

Jego spuściznę literacką stanowią pisma polemiczne skierowane przeciw jezuitom.

Dzieła (wybór)


  • Ad Iesuitarum Assertiones, ex epistola priori divi Pauli ad Timotheum, in Schola Dilingana disputatas, quibus totum Papatum stabilire conati sunt, pia responsio. Autoribus D. Wilhelmo Bidenbacchio, & D. Luca Osiandro Theologiae Doctoribus, & c. 1566.
  • Ein Christliche Leichpredig, Bey der Begrebnuß weilundt des Ehrwürdigen vnd Hochgelehrten Herrn, Johann Brentzen, Probsts zu Stutgarten: gehalten in der Stifftskirche allda […]. Item, Das erste Theil, sein D. Brentij Testaments oder letsten Willens, sein Predigampt, Glauben, Lehr und Bekanntnuß betreffendt. 1570.
  • Das erste Evangelium, der eltest Glaub, und die reinest Kirch […] gepredigt durch Wilhelmum Bidembach. 1570.

Literatura


  • Christian Palmer: Bidenbach. W: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 2, Duncker & Humblot, Leipzig 1875, s. 616.
  • Bidembach, Wilhelm. W: Johann Heinrich Zedler: Grosses vollständiges Universal-Lexicon Aller Wissenschafften und Künste. Tom 3, Leipzig 1733, s. 1772.
  • Friedrich Wilhelm Bautz: Bidenbach, Wilhelm. W: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Tom 1, Bautz, Hamm 1975. 2, s. 582.