Wilhelm Hertz


Wilhelm Ritter von Hertz (bawarski tytuł szlachecki od 1897; ur. 24 września 1835 w Stuttgarcie; zm. 7 stycznia 1902 w Monachium) - niemiecki poeta i germanista. (wyznania ewangelickiego)

Genealogia


Ojciec Wilhelm (1808-41), architekt krajobrazu, syn królewskiego urzędnika Wilhelma i Louise Schwab; matka Caroline (1814-35), córka leśnika Friedricha Pfizenmaiera w Kaisersbach i Wilhelminy Christine Hahn; - ożenił się w Monachium w 1873 z Katharine Kubasch z Odessy.

Życiorys


Wilhelm Hertz uczęszczał w latach 1851-55 do gimnazjum w Stuttgarcie, po czym studiował germanistykę, anglistykę i romanistykę w Tybindze. W tym czasie słuchał wykładów m.in. Johanna Ludwiga Uhlanda. W 1858 r. uzyskał tytuł doktora po obronie pracy »Die epischen Dichtungen der Engländer im Mittelalter«. W tym samym roku zamieszkał w Monachium i został członkiem monachijskiego towarzystwa poetyckiego »Die Krokodil«, gdzie zaprzyjaźnił się z Emanuelem Geibelem i Paulem Heyse, Friedrichem von Bodenstedtem, Felixem Dahnem i Juliusem Grossem. Po krótkiej służbie wojskowej w Stuttgarcie w 1859 r. odbył podróż do Anglii, skąd wrócił przez Paryż do Monachium, w którym od 1861 r. na stałe zamieszkał. W 1862 r. habilitował się rozprawą »Der Werwolf« i został Privatdozentem języka i literatury niemieckiej na Uniwersytecie Monachijskim. W 1862 r. awansował na profesora nadzwyczajnego, a w 1878 r. na profesora zwyczajnego »Technische Hochschule München« (Uniwersytet Techniczny w Monachium).

Twórczość poetycka Hertza pozostawała pod wpływem Uhlanda. Jego naukowe prace skupiały się na literaturze średniowiecznej, jak również tłumaczeniu oraz przekładach poetyckich starofrancuskiej i niemieckiej średniowiecznej poezji.

Dzieła (wybór)


  • Lancelot und Ginevra, 1860.
  • Marie de France, 1862.
  • Aucassin und Nicolette, 1865 (tłumaczenie).
  • Die Sage von Parzival und dem Gral, 1882.
  • Gesammelte Dichtungen, 1900.

Literatura


  • Gerhard Hay: Hertz, Wilhelm von. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 8, Duncker & Humblot, Berlin 1969, ISBN 3-428-00189-3, s. 715.

Linki