Wilhelm von Merckel


Traugott Wilhelm von Merckel (ur. 6 sierpnia 1803 r. w Friedland in Niederschlesien, obecnie Mieroszów na Dolnym Śląsku; zm. 27 grudnia 1861 r. w Berlinie) był niemieckim prawnikiem i pisarzem. (wyznania ewangelickiego)

Życiorys


Wilhelm von Merckel uczęszczał do gimnazjum Maria-Magdalena-Gymnasium we Wrocławiu. Od 1824 r. studiował prawoznawstwo we Wrocławiu i w Heidelbergu. W 1839 r. przybył do Berlina, gdzie w 1850 r. został radcą Wyższego Sądu Krajowego. Był członkiem towarzystwa literackiego Tunnel über der Spree. Jako, że w towarzystwie Tunnel obowiązywał sztywny ceremoniał założył 9 grudnia 1852 r. razem z przyjaciółmi grupę literacką Rütli. Członkowie jej dzielili się na "Ur-Rütlionen" (m.in. Merckel, Theodor Fontane (1819-1898), Franz Kugler (1808-1858), Paul Heyse (1830-1914), Adolph von Menzel (1815-1905)) i "Späteren" (Moritz Lazarus (1824-1903), Karl Friedrich Zöllner (1834-1882) i Otto Roquette (1824-1896)).

Merckel jest autorem pieśni »Demokratenlied«, która jesienią 1848 r. była rozpowszechniana anonimowo podczas rewolucji. W piątej zwrotce wyśmiewa ich wezwanie do walki o wolność, za którym kryje się nowa tyrania.

Dzieła (wybór)


  • Poetische Versuche. 1837.
  • Des Königs letzter Gang. 1840.
  • Das Denkmal Herrmanns. 1841.
  • Die Blauen oder die Liebe als Arzt. 1846.
  • Darf das Heer auf die Verfassung vereidigt werden? 1849.
  • Aphorismen zur Verfassung. 1849.
  • Zwei fünfte Dezember. 1850.
  • Ein neutrales Wort über Preußens Neutralität. 1854.
  • Alter und neuer Konservatismus. 1852.
  • Sigelind. 1854.
  • Zwei Fragen und ein Programm. 1861.
  • Gedichte. 1866.

Literatura


  • Die Fontanes und die Merckels. Ein Familienbriefwechsel 1850–1870. (2 Bände), Hrsg. v. Gotthard Erler, Aufbau Verlag, Berlin u. Weimar 1987, ISBN 3-351-00069-3
  • Franz Brümmer: Lexikon der deutschen Dichter und Prosaisten vom Beginn des 19. Jahrhunderts bis zur Gegenwart, tom 8, Leipzig 1913.

Linki